Aan het einde van een dagje Bremen op Valentijnsdag maken we nog even tijd voor een bezoek aan de haven van deze stad. Volgens berichten zou in de 'Zwaaikom' al geruime tijd een mannetje Grote Zee-eend zitten. Nu niet direct de meest aansprekende soort, maar toch altijd leuk om even te bekijken. Daar komt ook nog bij dat het een nieuwe soort is op mijn zeer prille Dld-lijst. Niet dat ik daar nu heel fanatiek mee aan de slag ga, maar je kan 'm maar beter hebben.
Dus na wat heen en weer rijden in de haven lukt het me om die Wendebecken des Überseehafens te vinden. Op het eerste gezicht lijken hier niet veel vogels te zitten maar als ik mijn scoop erbij pak blijken helemaal aan de overkant, tegen een grote boot en de kade, redelijk wat eenden te zitten. Hoofdzakelijk Wilde en daartussen zwemen nog een paar Futen. En tussen die paar Futen, je kan het waarschijnlijk al raden: de Zee-eend! De vogel zit veel te ver weg voor een digi-plaatje daarom komt de auto en een deel van die Wende-kom maar op de foto. Hoewel de vogel ver weg zit laat hij zich prima bekijken. De vogel is saai maar klapt gelukkig wel een keertje met zijn vleugels... Spannend !
Voor de zondag had ik grootse plannen. Met behulp van Google Earth had ik een gebied in de omgeving van ons huis gevonden dat er veel belovend en interessant uit ziet. Maar het weer gooide roet in het eten, de hele dag, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat sneeuw. Dus noodgedwongen binnen gebleven en daar een paar uur lang ganzendata van Kolguljev ingevoerd.
Een paar weken gelden waren Mark Zekhuis en zijn vriendin bij ons op bezoek. Tijdens een wandeling door de bossen in de omgeving vertelde ik hem van de Ruigpootuilen die ooit bij ons in de nabijheid zijn gehoord. De bossen hier lijken zeer geschikt te zijn voor deze soort. In mijn fantasie zie ik ze zo in de dennen zitten en dan vooral in die delen van het bos dat een mix is van loofbomen en dennen, waar open plekken zijn en dat vochtig is. Ook van een Dwerguil zou ik niet vreemd opkijken, daar lijkt het bos ook geschikt voor. Het grappige is dat over het voorkomen van uilen in de bossen hier niet veel bekend is. Niemand gaat hier nachts in de bossen naar die dingen zoeken.
We struinden een beetje door de bossen en toen ontstond het idee Ruigpootuil-nestkasten te maken. Wie weet, zou het werken en daarnaast was het gewoon leuk om te doen. Na wat zoeken heb ik in de bossen twee plekken uitgezocht die het meest geschikt lijken om dit te gaan proberen. Na wat speuren op het internet had ik al snel uitgezocht welke afmetingen deze uilenkasten moeten hebben.
En zo was ik dus een paar middagen aan het zagen en timmeren. Het eindresultaat was twee grote nestkasten. Uit de literatuur bleek dat die op een hoogte van 2 – 6 m moesten worden opgehangen. De twee plekken die ik had uitgezocht lagen ongeveer 500 m en 2500 m van ons huis en zijn niet te bereiken met de auto. Zodoende kon je ons op zaterdagmiddag in het bos tegenkomen met een ladder en een kruiwagen met daarin een nestkast en gereedschap. Vooral dat gesleep met een grote ladder leverde veel verbaasde blikken op, dat komt blijkbaar niet zo heel veel voor in die Duitse bossen. Natuurlijk kon ik het niet nalaten en werden er filmpjes gemaakt van een Duitse biologe met een grote Duitse ladder in een nog groter Duits bos.
Dat ophangen in een boom lijkt niet zo lastig maar bleek in de praktijk toch nog wel een probleem. Hoe bevestig je een zware nestkast aan een boom, terwijl je op een ladder staat met in je ene hand die nestkast en in je andere hand een hamer? Gelukkig hadden we touw bij ons dat over een tak ging en waar we de kast aan konden ophijsen. En zo sta je dan, een meter of vier hoog, een zelf in elkaar geknutselde nestkast aan een boom te timmeren. Dat ging allemaal vrij eenvoudig en het resultaat mag er zijn, op twee plekken hangen nu nestkasten te wachten op bewoners.
Allemaal heel erg spannend natuurlijk en ik ben dan ook heel erg nieuwsgierig of het gaat werken. Eigenlijk heb ik geen idee hoe vaak je mag controleren of een kast bewoond is. Zijn Ruigpootuilen gevoelig voor verstoring? Als iemand een idee heeft dan hoor ik dat graag. Ik zal jullie op de hoogte houden hoe het verder gaat en of er echt uilen (of andere vogels, wie zal het zeggen) in komen te wonen.
