Neu: Ringdrosseln und Saatkrähe!

Eerst nog even dit, op 11 april fiets ik mijn vaste rondje. Bij dit vaste rondje hoort het heel secuur afscopen van de Kleyen. Alle paaltjes, hekjes en heggen worden bekeken. 'Je weet het maar nooit' en 'niet geschoten is altijd mis' zijn de motto's die ik heb. Ik geloof dat je vanzelf leuke soorten ontdekt als je maar vaak en regelmatig dezelfde gebieden afzoekt. Daar hoef je niet voor aan de kust te wonen (hoewel dat wel helpt, klopt). Een kwestie van doorzetten en stug volhouden en je loopt vanzelf tegen leuke soorten aan.

Zo ook op de 11e, ineens staat er een Kraanvogel in mijn beeld. De vogel is nog niet helemaal op kleur en het lijkt me een derde kalenderjaar vogel. De vogel is de Kleyen - tot vandaag in ieder geval - erg trouw, aan het begin van de middag kon ik hem of haar nog steeds daar vinden.

Een dag later fiets ik opnieuw mijn rondje. Omdat er redelijk wat Beflijsters gezien zijn kijk ik alle heggen en weilanden zeer nauwgezet af. En ook dit levert weer iets moois op: vier Beflijsters laten zich, wel op redelijke afstand, goed bekijken. Maar toch is dit voor mij nog niet genoeg. In de weilanden vlak voor ons huis staan ook allemaal heggen en waarom zou daar geen Beflijster in te vinden zijn? Die soort ontbreekt natuurlijk nog op de huislijst. Dit is de kans er eentje op te krijgen en zo sta ik vrijdagochtend heel vroeg met mijn telescoop in de voorkamer de weilanden af te scopen. Niets. In de loop van de dag krijg ik dan een sms van Daniel Doer (werkt bij de NABU in Kranenburg en is op dat moment aan het inventarisen in de Kleyen). 'Kleyen, 15 Ringdsrossels!!' is zijn melding en dat geeft nog meer hoop. Het is blijkbaar een goed Beflijster-voorjaar en deze kans mag ik niet laten lopen.

Dus sta ik zaterdagmorgen weer met de scoop in de kamer. En dan is het raak, in een struik zit een heel fraaie man Beflijster zich te poetsen. Ik kijk verder en zie dan nog twee vogels zitten, diep in de struiken en bijna niet te zien. Er vliegen dan ineens Merels door mijn beeld en ik weet bijna wel zeker dat het Beflijsters waren. De vogels verdwijnen echter heel snel uit beeld en laten me een beetje gefrustreerd achter. Minimaal drie vogels dus! Nieuw op de tuinlijst, nummer 113!

's Middags werk ik in de tuin als ik plotseling een Roek hoor. 'Dat kan toch niet?' is mijn eerste reactie en grijp direct mijn kijker. En het kan wel, luid roepend vliegt een Roek over de tuin (nr 114). Waar die vandaag mag komen, Joost zal het zeker niet weten. De dichtstbijzijnde kolonie in Duitsland is bij Emmerich en volgens mij is in Nederland ook niet een kolonie die echt heel dichtbij Zyfflich ligt. Een leuk en wel heel erg onverwachte nieuwkomer op de Zyfflichiaanse tuinlijst. Ik had eerder een Zwarte Ooievaar, Steppekiek of Dwergarend verwacht dan deze soort...

Met de Beflijsters blijft het ondertussen goed gaan. Het is nu zondag en vanmorgen bij het allereerste licht zag ik al direct een vogel zitten in de favoriete struik. Blijkbaar hebben ze die want ik zie ze bijna steevast in dezelfde struik zitten. De vogels vertonen steeds hetzelfde gedrag. Ze zitten doodstil midden in de struik en vliegen dan zo nu en dan het weiland op om te fourageren. Dit doen ze een tijdje en daarna verdwijnen ze weer in de struik. Ze zitten dan heel stil en zijn bijna niet te zien. Later op de ochtend kijk ik weer en zie dan op het gras vijf vogels (mannen) fourageren. Ik probeer ze te fotograferen en dat lukt wonderwel goed.

ps. @ Corstiaan: je hebt gelijk, natuurlijk zijn vrouwen groter dan mannen (zie mijn blog over de Slechtvalken van het Kranenburger Bruch). Dank voor je opmerkzaamheid!
pps. de komende week zal het hier noodgedwongen een beetje stil zijn. Ik zit de hele week op Schiermonnikoog, hoop daar Rotganzen te vangen en daarvan een flink aantal zenders te geven.

Azoren

Van 23 maart tot en met 4 april was ik op vakantie op de Azoren. Naast veel wandelen, lekker eten en genieten van de cultuur was er zeker ook volop tijd om te vogelen. Eind maart / begin april is misschien niet de meest voor de hand liggende periode om naar de Azoren te gaan, zeker niet als je spannende vogelsoorten wilt zien. Nou, dat viel allemaal reuze mee, net zoals ik al verwacht had. In totaal zagen we 52 soorten vogels, niet veel maar toch ook niet heel erg weinig.

We hebben vier eilanden bezocht: São Miguel, Faial, Pico en het spannenste eiland Terceira. Het laatste eiland is zo spannend omdat daar, bij het dorpje Cabo da Praia, een onooglijk zoetwatermoerasje is waarin steltlopers te vinden zijn. We hebben deze plek 1 keer bezocht en dat viel  niet tegen. Een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier waren de absolute hoogtepunten. Het is superspannend om achter olieterminals te staan, en kleine plasjes af te scopen. Deze plek is magisch en hier kan je alles verwachten.

Waar ook veel te verwachten is is de haven van Praia da Vitoria dat ook op Terceira ligt. Hier zijn regelmatig groepjes Ringsnavelmeeuwen te vinden. Het blijft briljant in het zonnetje op het strand te staan en te kijken naar 13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw die vlak voor je neus staan. Helaas werkt ook hier de wet van Murphy en werden precies op het moment dat ik foto’s wilde gaan maken de meeuwen verjaagd door de enige persoon die op het strand rondliep, een klein jochie… Gelukkig  streken de vogels neer op het water en kon ik toch nog wat redelijke plaatjes maken.

In Praia da Vitoria ligt ook een klein soort parkje met veel riet er omheen. Hier zit al lange tijd af en toe een Woodduck. Je kan sceptisch over dit Amerikaanse eendje zijn, maar ik was maar wat blij ‘m tijdens mijn laatste bezoekje aan het parkje tegen te komen. Waar ik enorm blij mee was (en nog steeds ben) is de Amerikaanse Roerdomp. Ook deze zit al een tijdje in het parkje maar laat zich – zoals dat meestal met Roerdompen het geval is – erg lastig en zelden bekijken. Wij hadden heel veel geluk omdat de vogel zich geweldig mooi liet bekijken. Het lukte me zelfs een nog redelijk plaatje van de vogel te maken, iets waar ik nog steeds helemaal happy van kan worden. 

Twee keer kwamen we groepjes Huiszwaluwen tegen en nog een Gierzwaluw. Zeldzaamheden op de Azoren, elk jaar worden ze wel gezien maar in zeer lage aantallen. Leuk was onze ontdekking van een Alpengierzwaluw op het eiland Faial. Het was nog maar de achtste voor de Azoren en de eerste voor het eiland Faial!

 

De Alpengier met op de achtergrond de vulkaan Pico van het gelijknamige eiland.

Gelukkig lukte het ons ook de enige endeem die de Azoren rijk is te zien te krijgen. Eind maart is niet echt de optimale periode voor de Azores Bullfinch (Azoriaanse Goudvink denk ik?). We waren van plan twee dagen te gaan wandelen in dat deel van het eiland waar deze vink voor komt. Helaas was het de eerste dag regenachtig en was het mistig en regende het hoger in de bergen. We besloten daarom maar een wandeling te gaan doen vlak langs de kust. Dat is lager gelegen en daar was het veel beter weer. Veel hoop had ik niet de Goudvink daar ergens tegen te komen. Maar, tijdens een steile afdaling naar een klein dorpje aan zee liepen we door een dicht bos. Terwijl ik mijn uiterste best deed niet uit te glijden en naar beneden te storten hoorde ik een Goudvink roepen. En toen zaten daar, vlak voor onze neuzen,  twee van die zeer zeldzame Azoriaanse Goudvinken. Niet meer dan een meter of drie van ons af. Echt schuw zijn ze niet, maar ze bewegen niet en vliegen niet heen en weer. Daardoor zijn ze heel erg lastig te vinden, zeker in de wirwar van al die bomen en struiken in het subtropisch bos. Ik was met deze onverwachte Goudvinken wel heel erg blij, scheelde me een – ongetwijfeld frustrerende – regendag in een mistig en nat bos. 

 

 

Wat niet lukte was de White-tailed Tropicbird. Deze was net voordat wij Terceira bezochten twee maal gezien. Ik heb mijn uiterste best gedaan en zo vaak en lang mogelijk op een strategische plek gestaan maar de vogel heb ik niet mogen zien. Gelukkig is de vogel tot op heden ook nog niet meer gezien, dus die zal wel echt weg zijn. Wat ook niet lukte was de Belted Kingfisher van het eiland Pico. Tijdens de vier dagen dat wij op dit eiland verbleven heb ik elk moment dat het maar even kon aangegrepen om Lajos do Pico te bezoeken. Eindeloos de rotsen afgezocht en de kleine lagune afgelopen... maar helaas, de Kingfisher bleef onvindbaar.

Wel vindbaar was de Kleine Kokmeeuw op het eiland Terceira. Deze verbleef in een groepje Kokmeeuwen en was heel eenvoudig te vinden. Het lukte me net voordat de hele groep opvloog een foto te maken. Beter iets dan niets denk ik dan maar als positief mens!

Op São Miguel zijn een aantal meertjes te vinden, en hier kan je heel eenvoudig leuke Amerikaanse eenden bekijken. We zagen hier een Dikbekfuut, Kleine Toppers, Ringsnaveleenden en een Amerikaanse Meerkoet. Grappig was dat de Ringsnaveleenden (twee mannetjes) veel aan het baltsen waren en daarbij het vrouwtje Kleine Topper probeerden te verleiden. Dit tot grote frustratie van het mannetje Kleine Topper. Ook ontdekten we op een meer nog een Visarend. Grappig is dat je niet zeker weet waar die vandaan komt, vanuit het oosten (Europa dus) of toch vanuit het westen (Amerika)?

Ringsnaveleenden, Kleine Toppers en Toppers

Kuhls Pijlstormvogel

Nog een Kuhls

Ringsnavelmeeuw (boven en onder)

 

 

13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw

Hierboven twee foto's van de plasjes bij Cabo da Praia. Deze kleine plasjes op deze onooglijke locatie is de allerbeste plek voor Amerikaanse steltlopers in de Western Paleartic! Toen wij hier waren vonden we hier Krombekken, heel veel Steenlopers en Drietenen, Kemphanen, Grutto's, Strandplevieren, Kanoeten, Bontbekplevieren en een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier...

Kortom, het is echt heel erg leuk vogelen op de Azoren. Het is superspannend al die leuke plekjes af te zoeken. Op al die plekken kan je zomaar tegen een megazeldzame dwaalgast aanlopen. Buiten die leuke plekjes kan het soms wat saai zijn, dan zie je alleen maar Merels, Roodborsten en Grote Gele Kwikken. Maar dat mag de pret zeker niet drukken! Verder is het eten daar heerlijk (zeker als je een visliefhebber bent), zijn de Azorianen (heten die werkelijk zo?) heel erg aardig en vriendelijk en is het landschap nog veel groener dan Ierland.  Ik ben zeker van plan weer eens die kant op te gaan, snoepen van zowel Amerikaanse als Europese vogels bevalt me toch wel heel erg goed!

Ps. waarnemingen van de Azoren kan je hier Waarnemingen Azoren vinden. Ook kan je hier een deel van de waarnemingen die wij gedaan hebben terug vinden.