Terek !

Zondagmiddag check ik mijn mail. Er zijn naast diverse Rare Bird Alerts mailtjes (maar niets om me echt alert over te gaan voelen) ook een paar mails van de Duitse Club300. Het Bird Alerts systeem in Duitsland loopt duidelijk achter bij het Nederlandse. In Duitsland ontvang je bij de melding van een zeldzaamheid een mail en als je hier voor kiest een sms op je telefoon. Sms-jes ontvang ik (nog) niet en ik moet dus alert zijn op mails. Die mails zijn voor een deel onbegrijpelijk. Wat moet je nu hier van denken:

NI: Leine noerdl. Schliekum Schreiadler abz. west 11:45, GR

Een Schreeuwarend afzeilend naar west om 11:45 uur, dat snap ik nog. Maar waar is die vogel gezien en hoe is de vogel precies gezien? Geen idee en dat het is niet eenvoudig daar duidelijkheid over te krijgen. GR is de afkorting van de afzender van het bericht en Leine noerdl. is het gebied waar de vogel is gezien. Een topografische atlas kennen ze hier niet, dus je moet op het internet proberen uit te zoeken waar deze arend precies gezien is. Bijna onbegonnen werk. Wel kan je op de site van Club300 kaartjes plaatsen met de plek waar de zeldzaamheid zit (of gezeten heeft). Het werkt niet echt supersnel heb ik het idee, maar misschien ben ik bevooroordeeld omdat ik uit Nederland kom. Hier werkt het doorgeven van zeldzaamheden al vele jaren soepel en erg goed.

Maar, zoals ik schreef, ik checkte dus mijn mail en zag het volgende staan:

HB: BHV: Terek Große Luneplate, JW

Gelukkig is de boodschap voor mij deze keer geen geheimtaal. JW staat voor Jörn Wildberger, een fanatieke vogelaar uit Cuxhaven. De Große Luneplate ken ik ook, dat is het compensatiegebied bij Bremerhaven (BHV) en Terek snap ik ook nog wel. Die Lunaplate ligt hemelsbreed op nog geen 27 km van ons huis. Die vogel wil en moet ik gaan twitchen! Mijn bloed begint sneller te stromen en ik voel die bekende spanning... zit de vogel er nog, waar zit de vogel precies en nog meer van dit soort vragen flitsen door mijn hoofd. Ik bel met Jörn, gelukkig is de vogel nog steeds aanwezig en heeft ondertussen gezelschap gekregen van 4 WFSS (Weissflügelseeschwalbe - Witvleugelstern). Snel eten we onze asperges en daarna vertrekken we naar het noorden.

Een klein half uurtje later rijden we langs de dijk naar de Luneplate. Ik verwacht veel vogelaars tegen te komen maar dat valt tegen. Er lopen er twee langs de dijk en ik vraag ze of ze de Terek gevonden hebben. Ze lopen al een tijdje te zoeken maar hebben de vogel nog niet gevonden. De WFSS hebben ze ook niet gezien, die zijn eerder weggevlogen. Ik ga halverwege de dijk zitten en scoop de plasjes af. Hier lopen veel stelten: Groenpoten, Bosruiters, Kemphanen, Bontjes etc. Maar geen Terek. Ik blijf scopen en mijn gedachten gaan terug naar mijn vorige Terek (21 juli bij Paessens-Modergat in het Grote Jaar). Dit lijkt er een beetje op, scopen, scopen en nog meer scopen, maar de vogel laat zich niet snel vinden. Had ik twee jaar geleden geen hulp nodig de vogel terug te vinden, dit keer heb ik dat blijkbaar wel nodig. Nicole wil het wel eens proberen en neemt de telescoop van me over. Al na een minuut zegt ze dat ze de vogel waarschijnlijk in beeld heeft. Ik neem de scoop over en dan loopt daar de Terek in beeld. ‘Ach, zat waarschijnlijk net achter wat vegetatie…’ probeer ik nog, maar Nicole lacht en weet wel beter…

De vogel laat zich redelijk bekijken maar zit veel te ver weg voor een foto. We proberen het nog vanaf een andere plek. Hier klim ik op een bultje zand en probeer de ruiter terug te vinden, zonder enig resultaat. Hierna rijden we naar huis, er moeten hoognodig aardappels de grond in!

Oste

Afgelopen woensdag vierde mijn lief haar verjaardag. Omdat ik haar vorig jaar ontvoerde naar een waddeneiland (Alpenheggenmus twitch) had ik besloten deze verjaardag tot iets speciaals te maken. De details van de gehele dag zal ik jullie besparen maar een belangrijk onderdeel was een kanovaart over de Oste. Dit riviertje is al vaker te sprake gekomen en behoort ondertussen tot mijn favoriete plekken hier.


We hebben ongeveer 20 km gekanood, van Heeslingen naar Eitze. Dit was werkelijk prachtig. Het riviertje is niet zo breed en volledig natuurlijk. Nergens bebouwing of iets onnatuurlijks. En rustig, op het gehele traject zijn we maar een keer een andere kano tegengekomen. Veel vogels kwamen we niet tegen, een paartje IJsvogel (bijzonder weinig, die hebben een goede klap gekregen de afgelopen winter) en een overvliegende Wespendief. Wel hebben we heel erg veel (ik denk zo tussen de 40 - 50 vogels) Grote Gele Kwikken gezien. Regelmatig ouders met 4-5 jonge vogels. Ik wilde ze maar wat graag fotograveren maar vanuit een kano is dat nog niet zo eenvoudig. Verder dat het beeld hieronder ben ik niet gekomen.

Überall Steinschmätzer !

De dag voor de Bird Race hielp ik Nicole met het kartieren (= het Duitse inventariseren) van weidevogels in de omgeving van Bremerhaven. 's Morgens waren we onvoorstelbaar vroeg opgestaan en toen de zon net begon op te komen waren we al in het veld.

In tegenstelling tot eerdere inventarisaties waren hier geen Watersnippen te vinden, wel Gruto's, Tureluurs, Kieviten en Wulpen. Lage dichtheden, dat wel, maar ze zijn er in ieder geval nog. Tapuiten, die waren er ook. Overal kwam ik ze tegen, ik denk dat ik in totaal wel 30-40 vogels heb gezien. Ook kwamen we nog een groepje van 8 Regenwulpen tegen, die schijnen hier ook bijzonder te zijn, iedereen doet er in ieder geval de hele tijd heel opgewonden over.

Na afloop zijn we toen nog naar Luneplate gegaan. De haven van Bremerhaven is aan het uitbreiden en in de Luneplate is men bezig met het inrichten van een groot natuurgebied ter compensatie van hetgeen verloren is gegaan. Dit gebied ligt tegen de haven aan, net ten zuiden van Bremerhaven. Via de mailclub van Bremen had ik al veel over dit gebied gehoort en ik was dan ook nieuwsgierig. Ik was hier nog nooit geweest en wist niet goed hoe ik in het gebied moest komen.

Na wat rondrijden en wat geluk kwamen we precies op de goede plek uit. Om hier te komen had ik menig inrijverbod genegeerd. De plek was subliem, natte weilanden met plasjes waar veel stelten rondliepen. Vanaf een dijk kom je dit allemaal bijzonder goed bekijken. Het deed me een beetje denken aan de Scherpenissepolder in het Zeeuwse.

Ik bevond me dus op een plek waar ik eigenlijk dus helemaal niet mocht zijn (in ieder geval niet met de auto, lopend of fietsend is geen probleem). Nederlandse nummerplaten helpen dan altijd heel goed in dit soort situaties. Men denkt dat je een toerist bent die verkeerd is gereden en helpt je altijd uitermate vriendelijk. Zo ook deze keer. We stonden nog maar kort al die vogels te bekijken toen er een grote four-wheel drive aan kwam. Zeer vriendelijk probeerde de opzichter me uit te leggen dat ik goed fout zat. Ik deed vriendelijk terug, sprak een beetje half Duits/Nederlands met als resultaat dat we daar mochten blijven en rustig verder konden gaan met vogels kijken.

Dit leverde leuke dingen op zoals veel Groenpoten, Zwarte Ruiters, Kemphanen, Bontbekken en ga zo maar door. Ineens kwam er een Lepelaar aanvliegen die in de plassen ging fourageren. Een vrouw Blauwe Kiek zeilde voorbij en in de verte hing een Zwarte Wouw met een onbestembare prooi rond. Een spannende plek en ik zal zeker mijn best doen daar deze maand nog eens heen te gaan.

An der Elbe

Van 1 tot de 4e mei zijn we een paar dagen naar de Elbe geweest. Ik was hier nog nooit geweest en het heeft mijn verwachtingen meer dan overtroffen. We verbleven in een oude boerderij in het gehucht Strachau, dit ligt ongeveer 100 km ten zuid-oosten van Hamburg. Het is hier indrukwekkend, een compleet landschap met een grote rivier. Op de hogere zandgronden kom je dennenbossen tegen en in de lagere delen rivierbos. Bevers komen hier nog veel voor en in de waanzinnig grote uiterwaarden heb je nog rivierduinen.

Het klimaat van de Elbe is bijzonder. De zomers zijn hier warmer en droger en de winters kouder dan in de rest van Duitsland en west-Europa. Hierdoor komen soorten als Sperwergrasmus, Kleine Vliegenvanger, Krekelzanger en Ortolaan hier nog veel voor. Ook Rode- en Zwarte Wouw broeden hier. Helaas was alleen de Ortolaan terug uit zijn overwinteringsgebieden, de andere drie soorten konden we niet vinden en waren blijkbaar nog niet terug. Wel kom je heel veel Zeearenden, Wouwen en Ooievaars tegen.

ps. zaterdag a.s. de Top of Holland Birding Race. Vergeet niet je op te geven en mee te doen (m.bot at noorderpoort.nl). Als je niet mee doet krijg je echt spijt, geloof me !!!!

Hammeniederung

Afgelopen maandag ben ik mee geweest met een weidevogelinventarisatie. Nicole (mijn lief) werkt mee aan een inventarisatie van een groot gebied in de omgeving van Osterholz-Scharmbeck. Hemelsbreed ligt dit een kilometer of 10 van ons huis vandaan.

Het is hier wel heel anders dan in Nederland. Kieviten kom je bijna niet tegen, in totaal zitten hier maar een 5 paartjes. Met Grutto's is het niet anders, 2-3 paartjes en Tureluurs heb je hier niet. Wat je wel hebt zijn Watersnippen, die vliegen je letterlijk om de oren. Verder Roodborsttapuiten, Paapjes, Kwartels en heel veel Gele Kwikken.


Het was fijn hier rond te lopen, deze tijd van het jaar is zo spannend, elk moment kan er iets leuks opduiken. Nou, dat gebeurde dan ook. Ik pikte al van ver een spannende roofvogel op, die even later een Rode Wouw bleek te zijn. De vogel kwam steeds dichterbij en werd toen plotseling lastig gevallen door een vrouw Blauwe Kiek. De twee maakten een beetje ruzie en verdwenen toen in oostelijke richting.


Nog even over de tuinlijst, dat gaat goed. Gisteren, 30 april, soorten mogen bijschrijven als Spreeuw (echt!) en Huiszwaluw... de stand is nu 52 soorten. En, geloof het of niet... terwijl ik zit te wachten tot de foto's geupload zijn vliegt er een Ekster voor mijn raam langs: # 53 !!

Süßwasser am Samstag

Na de trip naar de monding van de Elbe was het zaterdag tijd wat zoet water op te zoeken. Dit werd gezocht en gevonden in de omgeving van Bremershaven. Daar liggen twee kleine meertjes, de Großer Sellstedter See en Polder Bramel. Het laatste gebied was tot voor enige jaren een gewone polder die onder water gezet is. Hier worden regelmatig leuke soorten gezien. Vorig jaar zat hier bijvoorbeeld een tijdje een Gestreepte Strandloper.

Echte knallers komen we vandaag helaas niet tegen, langs de Sellstedter See vliegt een verre Visarend en in het moeras wat om het meer heen ligt lopen twee Kraanvogels. Bij Polder Bramel lopen drie Kraanvogels en zitten op drooggevallen delen van de plas vele Gele - en Witte Kwikken.

Het landschap is geweldig en doet me een beetje aan Estland denken. Kleine percelen met veel ruigte en bossages. Je kan heel ver kijken, een ongeschonden horizon zonder enige vervuiling met lelijke gebouwen of wat dan ook. Een landschap waar je uren kan ronddwalen langs stille wegen en dat er zo spannend uitziet. Hieronder een paar foto's, misschien geeft dat een beter beeld dan mijn paar woorden:

Vogelkieker-bus

Vrijdagmorgen de 17e april was er nog net even tijd genoeg om met een bak koffie door de tuin te lopen. Even kijken hoe het gras het doet en of de vijver al vol met kleine beestjes zit. Terwijl ik zo rondloop valt het me op dat er de hele tijd groepjes Vinken, Sijzen en Kepen overvliegen. Het blijft me verbazen, zelf midden in de bossen merk je dat het trektijd is en dat het goed vliegt. Ik struin wat door de tuin en al snel vliegt een roepende Boompieper over (nieuwe tuinsoort!). Kort daarna hoor ik een Apelvink en vliegt er weer een nieuwe tuinsoort over. En, dan komt de klapper van de week: Rode Wouw! Op zijn gemak vliegt de derde nieuwe tuinsoort laag over in zuidelijke richting. Drie nieuwe soorten binnen vijf minuten, een dag kan slechter beginnen.

Anderhalf uur later ben ik met een aantal collega's van het Biologisch Station waar mijn lief werkt, in Freiburg. Dit is een klein dorpje langs de rivier de Elbe. Vanuit hier hebben wij een excursie langs de monding van de Elbe. Hier zijn nog grote aantallen weidevogels te vinden, inclusief Kemphanen. Ook verblijven er in deze tijd van het jaar vele 10.000-den Brandganzen. Maar, voor die ganzen ben ik niet gekomen, ik wil wel eens kijken hoe het er daar uitziet. We verzamelen bij de plaatselijke kroeg en wandelen daarna het slaperige dorpje uit. In totaal zijn we met ongeveer 25 man/vrouw. Een aantal mensen van het Biologisch Station van mijn lief, wat studenten en verder wat biologen van adviesburo's uit Bremen en Hamburg.

Hierboven een kaartje, het bezochte gebied ligt net onder de rode pijl. Cuxhaven ligt in de rode cirkel, hier vertrekt de boot naar Helgoland. En wij wonen dan weer links van het midden, helemaal onderaan het kaartje.

Een medewerker van de instantie (vraag me niet hoe die heet, geen enkel idee. Snap nog steeds niet hoe dat in Duitsland allemaal werkt) die het gebied beheert en vogeltellingen doen begint uit te leggen hoe groot het gebied is en hoe het is ontstaan. Het is allemaal in het Duits en ik heb niet zo veel zin alles proberen te begrijpen. Mijn gedachten dwalen af en ik scan de omgeving. Wie weet, vliegt er nog iets leuks. Dan hoor ik iemand heel droog zeggen: 'Rote Milan'. Men kijkt even op en luistert dan weer aandachtig naar het verhaal van de medwerker van de onbekende instantie. Ik daarintegen reageer fel, Rode Wouw!!! En pats, daar jaagt boven het weiland vlak naast ons een Rode Wouw. De vogel vliegt langzaam heen en weer en gaat zo nu en dan in het gras zitten. Niemand kijkt, alleen een paar studenten en twee zussen tonen enige interesse. Ik pak mijn camera en probeer wat foto's te maken. Zo heel vaak zie ik deze vogels ook niet en nu zie ik er ineens twee op een dag.

De excursie is verder de moeite meer dan waard. Het is leuk om door een Holland landschap in Duitsland te rijden. Het gebied lijkt heel erg op het Noorderleeg in Friesland. Overal Brandganzen en heel (maar dan ook heel veel) Kieviten, en redelijk wat Zomertalingen en Kemphanen. De laatste zitten dan voornamelijk op de wat nattere weilanden. Het vervoermiddel is ook wel curieus, we rijden namelijk in een oude Engelse dubbeldekker. Vanaf het bovenste dek heb je een prachtig uitzicht over de omgeving, ideaal om vogels mee te kijken. Aan de ramen op de zijkant zitten zelfs ruitenwissers en aan de binnenkant is een heel systeem dat condens kan tegengaan. Zo'n ding zou Deception Tours moeten aanschaffen! De bus heeft dan ook de toepasselijke naam 'Vogelkieker'.

Op verschillende plekken gaan we de dijk op en kijken uit over de Elbe en de deelstaat Sleeswijk Holstein aan de overkant. Het valt me op dat hier de hele tijd Boerenzwaluwen langsvliegen, niet zo vreemd. Als je op de kaart kijkt dan valt het direct op, hier moet gestuwde trek zijn. Als je dan goed kijkt dan zie je dat je ook gestuwde trek mag verwachten bij Cuxhaven. Zal eens uitzoeken of men daar ook regelmatig telt. Zal lastig worden, het kijken naar vogels en vastleggen van waarnemingen is in Duitsland zo veel minder gestructureerd dan in Nederland. Wat dat betreft is in Duitsland nog heel veel werk te verrichten.

De excursie eindigt bij de monding van de Oste (dit riviertje ken je waarschijnlijk nog wel van eerder berichten). Ik kijk wat in het rond of ik leuke vogels kan ontdekken. Het is rustig, er fourageren Smienten en Kluten en daar blijft het voorlopig bij. Dan zie ik plotseling een stern aan komen vliegen. Als ik de jizz zie en de manier van vliegen is mijn eerste gedachte Reuzenstern. Maar iets klopt er niet en dan zie ik het, de vogel is veel compacter en heeft een compleet zwarte snavel. De vogel vliegt rustig langs en gaat dan op het slik aan de overkant zitten. Hier laat de vogel zich matig bekijken in de matige telescopen die aanwezig zijn. Het is een Lachstern. 'Dit moet wel een hele vroege zijn', denk ik, 'volgens mij komen die toch pas eind april en mei in Nederland door?' De vogel zit rustig op het slik en wil verder niet meer van zijn plek komen. Later hoor ik van een paar excursie deelnemers dat op deze plek in eerdere jaren Lachsterns hebben gebroed. Het is niet duidelijk of ze dat nog steeds doen maar ze worden nog steeds elk jaar op deze plek gezien, en dit jaar zelfs heel erg vroeg in het seizoen!