Endlich wieder eine!

Zyfflich en een deel van de groep van 2500 Kolganzen

Afgelopen  vrijdag fietste ik nog even snel voor de zon ondergaat naar een grote groep ganzen vlakbij ons dorp. Als ik vlakbij de groep ben vliegt er een kleine vogel in golvende vlucht over. Een wel heel klein spechtje gaat daarna in een grote boom langs de weg zitten: Kleine Bonte Specht. Mijn eerste in de Duffelt! De ganzen nog afgezocht maar hier niets veel bijzonders tussen gevonden.

Zaterdagmorgen is het heerlijk weer. De zon schijnt en er staat niet veel wind. Een verademing in vergelijking met het weer van de afgelopen tijd. Ik stap op de fiets en fiets het dorp uit. Het twee-wekelijkse rondje Zyfflich staat op het program. Veel bijzonders kom ik niet tegen, veel ganzen, opvallend veel merels en daar blijft het bij.

Totdat ik bij telpunt acht aankom. Ik kijk rond en direct zie ik een kleine traktatie in een boompje zitten: Klapekster! De vogel is hier dus nog! Heel erg blij zet ik de vogel op de foto en maak mijn vijf minuten tellen vol. De vogel zit in de telling, dat is al heel wat. Na de vijf minuten sta ik nog een tijdje van de Klapekster te genieten. De vogel zit fraai in de top van het boompje en lijkt ook van het mooie weer te genieten. Pas dan kom ik erachter dat het mogelijk moet zijn om, als de vogel blijft waar die op dat moment zit, op de huislijst te zetten. Ik kan ons huis duidelijk zien en dat geeft hoop. Maar ik moet eerst de telling afmaken en dan wil ik ook nog heel graag nog wat ganzen afkijken. Ik tel nog 15 minuten en fiets dan naar de ganzen die op dezelfde plek als de dag daarvoor zitten. Hier zit niet veel tussen, behalve een Kolgans met zwarte halsband.

Snel fiets ik naar huis en zet de scoop in de voorkamer. Ik scoop in de richting waar de Klapekster zou moeten zitten. Niets. Ik scoop en scoop maar kan de vogel niet vinden. Het is eigenlijk te ver bedenk ik me, en kijk ik nu niet onder een andere hoek..? Maar toch, volgens mij moet het kunnen. Maar hoe ik ook scoop, in welke bochten ik me ook wring, de Klapekster laat zich niet noteren. 'Straks nog maar eens proberen', denk ik en ga aan de koffie. Na een half uurtje ga ik nog een keer kijken. En dan zie ik, ver weg maar goed herkenbaar, een Klapekster in de top van een struik zitten. Dolgelukkig sta ik daar in de voorkamer. Een nieuwe soort op de tuinlijst, en wat voor eentje! Je moet er iets voor doen, maar dan heb je ook wat! Nummer 107 schrijf ik met een glimlach op de lijst die in de keuken hangt. 

De Klapekster vandaag (15 januari) nog aanwezig op nagenoeg dezelfde plek als zaterdag. Deze vogel is hier in ieder geval als sinds 28 december aanwezig.Ondertussen blijf ik maar proberen een Grote Zilverreiger op de tuinlijst te krijgen... maar dat wil maar niet lukken...