De Klapekster bij Zyfflich blijft de weilanden onveilig maken. Deze vogel is hier nu sinds november aanwezig en ik ben reuze nieuwsgierig hoe lang hij (zij?) hier nog zal blijven overwinteren. Dat zal toch niet heel erg lang meer zijn.
Nadat ik de afgelopen dagen bijna een stijve nek had gekregen van het zoeken naar Kraanvogels was het afgelopen zaterdag raak. Na een bezoek aan het pannenkoekenrestaurant op de Duivelsberg liepen we, samen met ons bezoek uit Wageningen/Bennekom, terug naar huis. Plotseling zag ik nog net een grotere vogel achter een huis verdwijnen. Na een korte sprint was het duidelijk, een eenzame Kraanvogel vloog hard door in noordelijke richting. Kort daarvoor hadden we een poosje op de Duivelsberg, bij het uitkijkpunt gestaan. Van hieruit kijk je over de Duffelt, met in de verte de Rijn en dichterbij Zyfflich. Twee Ooievaars zeilden over. Dit waren zeker niet de vogels uit de omgeving, deze vlogen hard en hoog door. Terwijl wij zo van het uitzicht stonden te genieten viel me een groep langsvliegende Vinken op. Eerst had ik het niet zo door, maar daarna zag ik weer een groep Vinken vliegen en daarna weer een groep en weer en nog een keer een groep. Tot mijn verbazing vloog de een na de andere groep Vinken over. Sommigen volgden de contour van de Duivelsberg maar het grootste deel vloog direct de Duffelt in, in noordelijke richting. We hebben daar misschien niet langer dan een twintig minuten gestaan maar er moeten vele honderden Vinken gevlogen hebben. Deze groepen vlogen hoog en ik kon ze tijdens het terugwandelend naar Zyfflich, (dus op de 'begaande grond') niet meer vinden.
Zondag was het de bedoeling dat ik in de tuin zou gaan werken. Het was heerlijk weer en ik had goede hoop op Kraanvogels (of een eerste Rode Wouw). Het werken was leuk, hoewel ik niet echt opschoot. Ik keek de hele tijd in de blauwe lucht. Dat dit nuttig was bewees een hoog overvliegende Slechtvalk. Daarnaast vlogen er regelmatig groepjes Buizerds over. Toen aan het begin van de middag de lucht betrok was het met de Buizerds direct afgelopen. Ondanks mijn omhoog turen kon ik er geen enkele meer ontdekken.
Maandag was het feest. Vanuit onze voorste kamer kijk je uit over de weilanden met in de vertel het Reichswald en iets dichterbij de Duivelsberg. Ik heb hier standaard een telescoop staan, onder het motto 'je weet het maar nooit'. Ik was rond half vijf even naar de kamer gelopen om te kijken of ik ergens Kraanvogels zou kunnen ontdekken. Deze ontdekte ik niet, maar ik zag wel twee roofvogels die laag boven de weilanden vlogen, vlak voor ons huis. Een van deze vogels maakte een rondje en dat toverde een lach op mijn gezicht: Rode Wouw. De eerste van dit jaar en niet eentje, het bleken er twee te zijn! De vogels schuimden de weilanden af en gingen daarbij af en toe zitten. Ik kon ze lange tijd bekijken totdat ze heel langzaam in westelijke richting uit beeld vlogen. De Rode-Wouw-kop is eraf, zal me benieuwen waar de teller aan het einde van het jaar op zal staan.
De afgelopen twee dagen zat ik weer eens in Sleeswijk-Holstein voor ons onderzoek aan de Kleine Zwanen. De heenreis naar het noorden leverde twee mooie groepen Kranen en een Rode Wouw op. Deze vlogen boven de autobahn tussen Bremen en Hamburg. Daarnaast bleken bij een grote groep Kleintjes (met een handvol Wilde Zwanen) een groepje van 13 Kraanvogels te staan. Hoeveel Kraanvogels je ook in je leven mag zien, genoeg zal je er nooit van krijgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten