En zo sta ik dan korte tijd later over de Kleyen uit te kijken. In eerste instantie lijkt dat niet veel op te leveren. Een paar Papen, een hele verre en onduidelijke Tapuit, wat Buizerds en Torenvalken en daarmee is de koek wel op. Ik 'werk' de Kleyen af zoals ik het altijd doe. Vanaf mijn vaste uitkijkpunt scoop ik eerst alle paaltjes en heggen af. Een paar keer en dat dan heel systematisch, elke paal, elke heg en vrijstaande boom bekijk ik nauwgezet. Daarna scoop ik de bomen en heggen die verder weg staan af. Dit doe ik ook een paar keer. Tussendoor kijk ik regelmatig met de verrekijker de horizon af. Wie weet vliegt er ver weg een Wouw of Visarend.
Zo sta ik voor de zoveelste keer de horizon af te turen als ik ineens een grote zware vogel zie vliegen. Direct gaan de alarmbellen rinkelen, dit is iets leuks! De vogel vliegt heel laag en verdwijnt regelmatig achter de bomen. Het duurt even voordat ik 'm met de scoop goed te zien krijg maar dan is het ook kinderlijk eenvoudig: Zeearend! De compleet bruine vogel vliegt laag en hard strak door naar het oosten. Ik probeer in te schatten waar de vogel zich ongeveer zou moeten bevinden maar dat valt nog niet mee. Het is zo moeilijk afstanden te schatten, zeker door de telescoop. Voor mijn gevoel ergens boven de grens, ten noorden van Niel, gaat de vogel cirkelen. Hij draait een paar rondjes en daarbij kan ik goed zien dat het een onvolwassen exemplaar is. Na een paar rondjes glijdt de vogel terug naar het westen en verdwijnt dan uit beeld.
Ik fiets even later opgetogen naar huis. Toch goed dat ik gegaan ben, en toch goed dat ik alles zo (misschien wel overdreven) nauwgezet afkijk. Als ik dat niet had gedaan had ik zeker deze Zeearend gemist. 's Avonds hou ik het internet in de gaten, zou de arend nog ergens anders gezien zijn? Dit is niet het geval, maar de volgende dag is dat heel anders. De vogel, blijkt 's avonds, is in totaal door vier verschillende vogelaars gezien! Vanuit de Bemmelse Polder is de vogel naar het westen gevlogen en het laatst bij de Oosterhoutse Waard gezien. Vanuit deze laatste plek is de vogel in zuidwestelijke richting weggevlogen en daarna niet meer gezien.
Een paar dagen later, woensdag 19 september bezoek ik weer de Kleyen. Het weer is fantastisch, dramatische luchten, felle regenbuien en daartussen door zon. Het is super-spannend buiten te zijn, overal kan ik het geluk tegenkomen, overal kunnen leuke vogels zitten. Dat zie je bijvoorbeeld aan de Ooijse Graaf, alle bijzondere ringvangsten daar geven aan hoe goed het hier eigenlijk wel niet is. Het is een kwestie van veel naar buiten gaan en scherp blijven.
| de pot vogel-goud ligt ergens in de Kleyen... |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten