Prost Neujahr und Zyfflicher Jahresübersicht

Natuurlijk wens ik mijn vele trouwe lezers eerst een heel gelukkig, vogelrijk en gezond 2012! Dat alle wensen mogen uitkomen en dat voornemens geen voornemens blijven.

Het leek me wel leuk om een soort jaaroverzicht van 2011 te maken. Hier dus een samenvatting van de (in mijn ogen) leukste en interessantste waarnemingen. Deze zijn allemaal in Duitsland gedaan. Uitgezonderd de twee waarnemingen uit het Reichswald zijn ze allen afkomstig uit ons dorp en directe omgeving (maximaal 10 km ver weg). Het is mij al vele malen duidelijk geworden, 'local patch vogelen' is de moeite waard, en dat niet in de laatste plaats in Zyfflich en omgeving!

Op de eerste dag van het afgelopen jaar liet een Kleine Bonte Specht zich fraai bekijken in het Reichswald. De eerste echte leuke soort van 2011 in de Duffelt zag ik op 9 januari, toen zaten in de omgeving van Niel 4 Kleine Zwanen op een akker. Voor hier een heel erg leuke waarneming, Kleintjes worden hier bijna nooit gezien en al helemaal niet aan de grond. Op 22 januari ontdekte ik een juveniele Groenlandse Kolgans. De vogel zat vlak bij Zyfflich, met iets meer geluk had ik 'm vanuit de voorkamer kunnen zien. Deze vogel is ingediend bij de Duitse CDNA en hopelijk krijg ik spoedig positief nieuws. Op 23 januari zag ik mijn eerste Kleine Rietgans, deze soort bleef ik daarna vrij regelmatig tegenkomen in groepen Rietganzen. Op 2 februari zag ik twee vogels en de laatste waarneming was op 5 maart. Roodhalsgans was ook een lang verwachte nieuwe soort. Ik moest geduld hebben, ik vond er pas eentje op 7 februari. Hierna ontdekte ik deze soort vrij regelmatig in groepen Kolganzen. Op 19 februari zag ik twee vogels (niet bij elkaar), de laatste waarneming deed ik op 10 maart.

 

Goudplevieren zijn hier een bijzonderheid en de 15 naar oost overvliegende vogels op 12 februari mogen dan ook niet onvermeld blijven. Terwijl ik op 19 februari stond te genieten van een Roodhalsgans vlogen er 70 Kraanvogels over in noordelijke richting. Deze groep werd door meerdere waarnemers opgemerkt. Een mooie groep van 28 Goudplevieren pleisterden op 12 maart in de omgeving van Kranenburg. Helaas werden ze verstoord en verdwenen ze (te) snel. De eerste Grutto's kwamen hier aan op 6 maart, en de eerste Scholekster zag ik een dag eerder. Op 7 maart hoorde ik Kraanvogels roepen terwijl ik in de tuin aan het werk was. Helaas lukte het me niet de vogels in beeld te krijgen. Op 22 maart zag ik mijn eerste Kleine Plevier in een nat weiland niet ver vanaf Kranenburg. Ik bleef deze soort regelmatig tegenkomen in hoofdzakelijk natte weilanden. De grootste groep was 6 exemplaren en de laatste waarneming was op 27 april, daarna waren alle plasjes en vochtige plekken compleet verdwenen en dus ook de plevieren. Ook op 22 maart zag ik mijn eerste Witgat van 2011. Op veel plekken kwam ik ze tegen en de laatste van het voorjaar zag ik op 1 mei. Daarna werd het stil en zag ik pas weer een vogel op 31 juli. Tijdens de najaarstrek kwam ik ze toen weer heel veel tegen, op 25 augustus zag ik mijn laatste van het jaar. Mijn eerste Rode Wouw van het afgelopen jaar zag ik op 23 maart, een vogel vloog toen laag en hard langs Kranenburg. In totaal zag ik hier het afgelopen jaar 17 vogels, de laatste vloog op 3 november laag over de auto terwijl ik richting Zyfflich reed. Op 15 oktober vlogen in korte tijd drie over onze tuin. Opvallende afwezige was de Zwarte Wouw, het afgelopen jaar kon ik geen enkele vogel in mijn boekjes bijschrijven.

Op 31 maart verbleven twee Zwarte Mezen een dag in onze tuin. Dit was de enige waarneming voor dit jaar. Bijzonder was de Kemphaan die op 2 april in een nat weiland bij Kranenburg stond. Op 11 april stonden in bijna dezelfde plas twee vogels. Helaas waren deze laatste twee geen blijvers en vertrokken de vogels spoedig in oostelijke richting. Nog wat fenologie: de eerste Roodborsttapuit werd op 13 maart gezien, een Zwartkop zong op 31 maart in Zyfflich, de eerste Boerenzwaluwen waren op 27 maart terug en op 4 april hoorde ik de eerste Zwarte Roodstaart. De eerste Gele Kwik en Gekraagde Roodstaart zag ik op 8 april en de eerste Grasmus was hier een dag later. De eerste Nachtegaal hoorde ik op 10 april zingen en op 11 april vloog de eerste Huiszwaluw boven Zyfflich. Leuk was de groep van 65 Graspiepers in de weilanden vlak bij Zyfflich op 13 april. Bijzonder was de Velduil die op 14 april vlak bij ons dorp pleisterde. De vogel bleef niet lang en vloog na enig aarzelen hoog weg in zuidelijke richting. Op 18 april vloog een Smelleken op ooghoogte snoeihard door de tuin. De vogel verdween, bijna sneller dan het licht, in noordelijke richting. Op 3 september was een jonge vogel kort ter plaatse vlakbij Wyler.

Op 22 april was de eerste Tapuit en Paap in de Duffel te bewonderen. Het zou een bijzonder goed jaar voor deze soorten worden, tot 11 mei kwam ik bij elke fietstocht hier in de omgeving Tapuiten tegen. De grootste groep bestond uit 32 vogels. Na een korte zomerstop verschenen op 23 augustus de eerste najaars vogels. Tot 14 oktober, toen ik mijn laatste waarneming van dit jaar voor deze soort deed, bleef ik in deze periode veel Tapuiten tegenkomen. Papen kwam ik tot 7 mei veelvuldig tegen en na de zomerstop mocht ik vanaf 8 augustus tot 26 september weer van deze leuke soort genieten. Begin mei zag ik in de Duffel drie maal een Bruine Kiekendief (geen broedvogel hier) en in de herfst had ik van 5 augustus tot 25 september in totaal 19 overvliegende (en deels ook kort pleisterende) vogels.

Op 6 mei vloog in de Duffelt een Wespendief om half negen ´s morgens laag langse me in noord oostelijke richting.Ik zou lang moeten wachten op mijn volgende exemplaren, op 28 juli fourageerde vlak bij Zyfflich een zeer mooie adulte vogel in een weiland en op 17 augustus vloog een vogel hoog over de tuin richting west. Dit jaar was ook bijzonder goed voor Blauwe Kieken. De eerste (een ringtail) vloog op 6 mei over onze tuin. Daarna zag ik hier het volgende exemplaar pas weer op 22 augustus. Op 3 november zag ik de laatste en stond te teller op 20 doortrekkende exemplaren. Hier kunnen overigens wat dubbeltellingen tussen zitten. Mijn eerste Kwartel van 2011 hoorde ik 7 mei ´s nachts om 3 uur. Daarna zou de Duffel volstromen en kwam ik deze soort letterlijk overal tegen. Een roepende vogel op 12 augustus was mijn laatste voor dit jaar. Een heel leuke ontdekking was de Middelste Bonte Specht die op 7 mei zat te roepen in het hart van het Reichswald. Op deze dag verbleef ook een Goudplevier in bijna volledig broedkleed in exact het midden van de Duffelt. Een luid roepende Sijs vloog op 12 juni hoog over onze tuin. Op 15 juli vloog een roepende Regenwulp over de tuin en op 6 augustus vloog er nogmaals een vogel over.  Op 12 augustus vlogen twee Slechtvalken samen over Zyfflich.

Op 17 augustus ontdekte ik een juveniele Grauwe Klauwier in een heg niet ver van Zyfflich. Deze vogel was zeer plaatsgetrouw en verbleef tot en met 25 augustus in hetzelfde stukje heg (maximaal 100 meter lang). Op 18 augustus waren in dit stukje heg zelfs twee jonge vogels aanwezig. In mei werden, niet ver van waar ik de vogels heb gezien, twee adulte vogels waargenomen. Het lijkt er dus op dat deze ergens in de omgeving van Zyfflich gebroed hebben. In de Kleyen, een gedeelte van de Duffel met een kleinschalig landschap niet ver van Zyfflich, bleken in de nazomer enorm veel muizen te zijn. Hierdoor waren hier regelmatig grote aantallen Buizerds te vinden. Zoals bijvoorbeeld op 15 september, toen op een paar weilanden in totaal 35 vogels op muizen aan het jagen waren. Op 3 september zat een Vuurgoudhaan druk te foerageren en te roepen in een klein boompje midden in de weilanden tussen Zyfflich en Wyler. Op 26 september hoorde ik een vogel roepen langs de weg tussen Zyfflich en Niel. Vanaf 31 augustus zag ik regelmatig een IJsvogel in de Kleyen. Het is onduidelijk of dit een broedvogel geweest is, na 26 september heb ik de vogel niet meer gezien (of gehoord). Op 4 september vloog een roepende Grote Gele Kwikstaart over de Kleyen, dit was nog maar de eerste keer dat ik deze soort hier zag. De tweede waarneming deed ik snel daarna, op 8 oktober. Op 18 september zaten drie Kemphanen tussen een groot aantal Kieviten in de Kleyen, twee dagen later zag ik op dezelfde plek twee exemplaren.

De mooiste soort van het jaar was voor mij de juveniele man Steppenkiekendief die ik in de Kleyen op de avond van 19 september ontdekte. Helaas lukte het me toen niet de soort op naam te brengen, iets wat een dag later de Duitse birder Daniel Doer wel lukte. Die avond kon ik de vogel zittend en vliegend zeer goed bekijken. De vogel werd een dag later ook nog gezien door een select gezelschap Nederlandse vogelaars. Deze vogel is ondertussen door de Avifaunistischen Kommission der Nordrhein-Westfälischen Ornithologengesellschaft aanvaard. Op 24 september vlogen meerdere Boomleeuweriken over de Kleyen bij Zyfflich. De eerste Kolganzen in de omgeving van Zyfflich voor de winter 2011/12 werden gezien op 28 september, twee vogels vlogen toen over het dorp. Een Casarca op 5 oktober niet ver van Zyfflich was een bijzonderheid, heel vaak wordt deze soort hier niet gezien.

Bijzonder was het weekend van 16 oktober, op de zaterdag vlogen maar liefst 61 Buizerds over Zyfflich. Daarnaast vlogen nog 3 Rode Wouwen, een Blauwe Kiek en 9 Sperwers over. Een dag eerder op vrijdag, vlogen tegen de avond in nog geen half uur, 28 Buizerds over. Op de 16e vloog ook nog een roepende Barmsijs spec over. Op 24 oktober vloog een luid roepende Raaf over de Kleyen in zuidelijke richting. Op 21 oktober vloog een Visarend over de Kleyen, twee Goudplevieren bevonden zich op 23 oktober in dit gebied tussen de vele Kieviten. Op 19 november kon ik nog 1 vogel tussen de Kieviten uitpeuteren.

In november werd duidelijk dat twee Klapeksters in de omgeving van Zyfflich overwinteren. Ik zag twee maal een vogel op bijna dezelfde locatie, niet ver van Kranenburg (op 27 november en 11 december) en op 28 december zag ik een vogel op een steenworp afstand van Zyfflich. Negen Kleine Zwanen vlogen op 18 december langs Zyfflich. Deze groep was iets eerder langsvliegend gezien bij Kranenburg en vloog een half uurtje na mijn waarneming over de Waalbrug bij Nijmegen. Op donderdag 29 december kon ik dit jaar mooi afsluiten met overwinterende Roodborsttapuiten (twee man en een vrouw) en een groep van maar liefst 27 Grote Zilverreigers net ten oosten van Kranenburg.

Nog even de laatste stand van zaken. De tuinlijst staat nu op 106 soorten. Ik verwacht elk moment een Grote Zilverreiger te kunnen toevoegen maar ondanks verwoede pogingen is dat nog steeds niet gelukt. Grote Zillies zitten overal in de weilanden om Zyfflich. Maar ik krijg ze steeds maar niet te zien ondanks dat ik regelmatig vanuit het huis de velden af scoop...

26 mal Runde Zyflich

Ongeveer een jaar geleden bedacht ik me dat het leuk zou zijn vogels te gaan tellen rond Zyfflich. Hier zat ik enige tijd over na te denken. Ik wilde iets doen wat ik het hele jaar door zou kunnen volhouden. Dat zou betekenen dat inventariseren - dat eigenlijk alleen maar in het voorjaar kan gebeuren - af zou vallen. Maar wat zou ik dan kunnen doen? Al snel viel de keuze op simpelweg alles tellen, en dat volgens de beproefde PTT methode. Dus op vast plekken elke keer vijf minuten alles tellen. En zo stapte ik op 18 december 2010 op de fiets en fietste een rondje om Zyfflich. Ik koos 11 telpunten uit, waar ik elke keer vijf minuten alle vogels telde. Het liefst zou ik elke week gaan tellen, maar uit praktische overwegingen beperk ik het tot eens per twee weken.  Het 'rondje Zyfflich', zoals we het thuis zijn gaan noemen, was geboren.

Ik heb nu precies een jaar mijn rondjes om Zyfflich gefietst. In totaal nu 26 keer, 1 keer is het niet gelukt mijn telling te doen (in juni vanwege de vakantie naar Estland). Maar voor de rest van het afgelopen jaar telde ik eens in de twee weken.Ik probeer normal gesproken een uur na zonsopgang te beginnen met tellen, maar een enkele keer lukte dat niet, dan telde ik 's avonds. In totaal turfde ik 24.615 vogels bij elkaar, verdeeld over 96 soorten. Twaalf soorten zag ik tijdens maar 1 telling, en maar drie soorten zag ik elke telling (Koolmees, Zwarte Kraai en Vink). Kolganzen telde ik het meest (logisch voor hier): 8514 vogels. Met op de tweede en derde plek respectievelijk Stormmeeuw (3121) en Spreeuw (2094).

Natuurlijk kan je met al de getallen die ik nu bij elkaar geteld heb niet heel erg veel. Ik werk nu al vele jaren in de fundamentele wetenschap en weet wat je met getallen en tellingen kan doen. En, misschien nog veel belangrijker, wat je met getallen niet kan doen. Wat je met deze getallen aan statistiek kan doen? Nou, niet zo heel erg veel, je ziet grove patronen, niet veel meer. Het is duidelijk dat 1 keer per twee weken te weinig is een goed beeld te krijgen van de vogels om Zyfflich. Ik probeer het tellen zo te plannen dat ik tel met redelijk weer (niet te veel regen en wind). Maar dat lukt niet altijd en ik heb er een paar tellingen tussen zitten die gedaan zijn met erg slecht weer. En dat zie je direct aan de aantallen getelde vogels, bij een aantal soorten heeft het weer dan een onevenredige grote invloed. Maar, er zijn ook leuke patronen te herkennen. Soorten die (bijna) elke keer worden geteld geven toch een redelijk beeld van de fluctuaties per seizoen. Hierbij kan je denken aan Zwarte Kraai, Houtduif, Vink en Spreeuw.Ook zijn de plaatjes van bijvoorbeeld zomergasten als Boerenzwaluw, Tjiftjaf of Grasmus erg fraai. En het aantal soorten per telling geeft ook een leuk beeld van het aantal soorten dat je rond Zyfflich kan verwachten. Ik zal de komende tijd wat meer soorten uitwerken en op dit podium wat meer laten zien. Verwacht er niet te veel van, maar dat het unieke data is, dat is zeker! Hieronder een voorbeeld van het gemiddelde aantal soorten per maand voor 2011.

Maar waar het eigenlijk op neerkomt, het is gewoon leuk om te doen. Elke keer is het weer spannend wat je tegen gaat komen en elke keer is het weer leuk de spreadsheet in te vullen. En dan kleine grafiekjes maken, indexen berekenen en wat eenvoudige statistische toetsten te doen. Meer is het niet, en meer hoeft het ook niet te zijn of te worden.

En zondag 18 oktober 2011was ik op de kop af dus 1 jaar aan het tellen. En toen ik thuiskwam hingen er slingers op de oprit en bleek er een mooie tekening op de tuindeur geplakt te zijn. En, ook niet onbelangrijk, de sekt stond klaar. Ik tel maar vrolijk verder en ben nu al nieuwsgierig naar wat ik over een jaar aan festiviteiten mag beleven.

Sehr, sehr viel !

Sinds ongeveer half oktober - het tijdstip dat het hier langzaam begint vol te stromen met ganzen - loopt hier een project om in het Nederlandse en het Duitse deel van de Duffel alle ganzen op dezelfde dag te tellen. Vreemd genoeg gebeurde dat tot nu toe nog niet. In de praktijk werden er vaak op verschillende dagen geteld en dit gaf geen goede en betrouwbaar idee van het aantal ganzen wat hier werkelijk aanwezig is. Als er bijvoorbeeld in Nederland gejaagd werd, dan zaten er in het Duitse deel van de Duffel veel meer ganzen dan normaal. En omgekeerd, als in de Duffel veel verstoring was, dan zaten een deel van de ganzen in Nederland. Daarom zijn SOVON en NABU dit project begonnen. Afgelopen dinsdag was weer een teldag en omdat er niemand beschikbaar was om te helpen met de telling in Duitsland heb ik dit op me genomen.


Samen met Nicole begon ik om ongeveer half 10 in het meest oostelijke deel van het telgebied. Een groot deel van de Duffel is erg onoverzichtelijk (veel heggen) en om alles te kunnen tellen is het dus noodzakelijk bijna alle weggetjes af te rijden. Op deze manier werk je dan heel gestaag het hele gebied door waarbij je zo tegen het einde van de middag gaat eindigen in de buurt van Zyfflich (dat ligt in het meest westelijke deel van de Duffel). Als we nog maar net zijn begonnen blijken er heel veel ganzen aanwezig te zijn, veel meer dan de telling van een week eerder. We komen grote tot zeer grote groepen tegen, wat te denken van een groep van bijna 10.000 Toendrarietganzen op een aantal akkers vlak langs de Rijn bij Emmerich. Alles goed te tellen kost veel tijd en het is zo tegen 14:00 uur als we aankomen bij Kranenburg. Hier zitten de weilanden weer tot de rand aan toe vol met ganzen, nu veel Kolganzen. We tellen de groepen systematisch per weiland en zo blijft de teller uiteindelijk staan op ongeveer 8.000 Kolganzen. Veel andere soorten zitten er hier niet tussen, een enkele Grauwe en Rietgans. Aan het einde van de middag (we hebben dan nog ongeveer anderhalf uur daglicht over) komen we aan in de omgeving van Zyfflich. Hier ook weer heel veel ganzen, in een straal van ongeveer 5 km om het dorp tellen we zo rond de 15.000 Kolganzen!

Het nadeel van ganzen tellen is dat je (door de tijdsdruk) niet echt de tijd hebt de groepen echt heel goed af te zoeken. Ik kan dan ook geen enkele Roodhals- en/of Kleine Rietgans vinden. Wel vinden we nog een vrouwtype Blauwe Kiek en de nodige Grote Zilvers. Maar daar blijft het dan ook bij, er zijn gewoon (in dat opzicht) te veel ganzen.

's Avonds tel ik alle getelde ganzen bij elkaar op en staat er in totaal 62.646 ganzen op het excel-werkblad... Een verbluffend aantal... Over ongeveer anderhalve week moet ik weer tellen. Ben wel heel nieuwsgierig of we dan nog hoger uikomen! Stay tuned!

Hier nog twee filmpjes die een goede indruk geven van een deel van de ganzen vlakbij Zyfflich:

Gänse und Mark

Terwijl er nog steeds bladeren aan de bomen hangen glijden we toch langzaam de winter in. Het is stil aan het worden en het is duidelijk, het 'zwemvliezen-seizoen' is aangebroken. Hier om Zyfflich is het dan allesbehalve stil, het geluid van heel erg veel (hoofdzakelijk) Kolganzen vult dan de lucht. Elke ochtend vliegen duizenden ganzen vanuit de slaapplaatsen in Nederland over ons huis de Duffel in. Regelmatig zitten ze tot vlak voor ons huis en het lukte me al vanuit de woonkamer bijzonderheden als Roodhalsgans en Kleine Rietgans te bespieden. Ook is het me al meerdere malen gelukt halsbanden vanuit de warme woonkamer af te lezen. Maar het allerleukste blijft toch nog steeds om vanaf de fiets de ganzen op te zoeken. Ver hoef je niet te gaan, een klein rondje om Zyfflich is genoeg om weilanden vol met ganzen te zien te krijgen. De komende tijd zal het hier dus regelmatig over ganzen gaan.

Het afgelopen weekend verbleef een goede vriend, Mark Zekhuis, hier. Hij bleef bij ons slapen na de SOVON-dag. 's Avonds hebben we veel bier gedronken en over ons onvoorstelbare mooie werk, politiek, vrouwen & relaties en natuurlijk vogels gesproken. Zondag was een dag om te vogelen. Na uitgeslapen te hebben en warme Duitse broodjes gingen we op pad. Natuurlijk was de hoofdmoot ganzen, ganzen en nog eens ganzen. Heel veel Kollen, een handvol Rieten en dat was het dan wel. Verder nog een Klapekster, een man Blauwe Kiek en in het Reichswald Kruisbekken (en helaas geen Taigaboomkruipers, het lukte de expert [Mark dus] niet er eentje te vinden).

Maar eigenlijk zijn die vogels maar bijzaak op zo'n dag. We zien elkaar niet zo heel erg vaak (eigenlijk veel te weinig) en het is heerlijk dan samen op stap te zijn. Eigenlijk is dat veel belangrijker dan vogels...

Portugal II

Dus Portugal. Twee weken naar het zuiden, niet alleen vanwege de zon maar ook omdat ik nog omkom in vakantie dagen. Ik moest dus een tijdje niet werken om van al die dagen af te komen. Er zijn ergere dingen, klopt.

We verbleven in het zuiden, de Algarve ten oosten van Faro, in een mooi huis vlak aan zee. Vogelen was daar leuk, veel overwinterende soorten zoals Zwartkoppen, Roodborsttapuiten en heel veel Tjiftjaffen en Zwarte Roodstaarten. Dan ook nog overal leuke soorten als Grauwe Gorzen, Kuifleeuweriken, Klapeksters, Rotszwaluwen en  Europese Kanaries. Daarnaast temperaturen van ergens tussen de 20 tot 25 graden. Daarom dus twee mooie weken. Het is altijd een beetje spannend uit Nederland (of Duitsland in mijn geval) weg te gaan, je weet maar nooit wat voor klapper er nog gevonden gaat worden. Maar gelukkig bleef het heel rustig.

Een paar hoogtepunten? In willekeurige volgorde de volgende:

• Grote en Kleine Trappen in Castro Verde. Dit steppengebied is indrukwekkend, vanwege het landschap en ook vanwege de vogeldichtheden. Overal Kuif en Kalanderleeuweriken. Veel (Zuidelijke) Klapeksters, Kieviten en Goudplevieren. De Grote Trappen waren belachelijk eenvoudig te vinden, een kwestie van onder olijfbomen kijken. De vogels eten in deze tijd van het jaar olijven (geen slechte smaak!) en zijn in gebieden met olijfbomen heel makkelijk te vinden. Kleine Trappen zijn algemener maar veel moeilijker te vinden. Uiteindelijk vonden we een groep van ongeveer 65 vogels.
• Zwarte Roodstaarten. Klinkt vreemd, maar bleek toch bijzonder. Overal zitten ze, duizenden moeten er daar overwinteren. Na de Tjiftjaf de meest algemene vogel.
• Grote Jagers. Boven de zee overwinteren er daar tientallen. Zet je scoop ergens neer, kijk van links naar rechts over de zee en je ziet minimaal 7-8 Jagers rondhangen. Had dit totaal niet verwacht en vond het meer dan indrukwekkend.
• De zoutpannen en het inter-getijde gebied vanaf de Spaanse grens tot Faro. Veel stelten, Flamingo’s en bijzonderheden als Dunbekmeeuwen. Makkelijk vogelen, overal paadjes waardoor je heel eenvoudig heel dicht bij de vogels kan komen (die bovendien absoluut niet schuw zijn).
• Gezamenlijk jagen van twee Slechtvalken op een pieper (Gras?) boven zee. Nog niet eerder mogen meemaken, twee Slechtvalken die zo mooi samenwerken, de pieper maakte geen schijn van kans. De enige mogelijkheid die hij zag was zich in zee te laten vallen, om daar in no-time te worden opgevreten door Kleine Mantelmeeuwen. Triest maar zeer fraai.

Het absolute hoogtepunt voor mij was Cape St. Vincent. Dit is het uiterste puntje van zuid-west Portugal (en Europa). We arriveerden hier ’s morgens voor de grote drukte (zo rond half negen) en ik wist eerst niet zo goed wat ik allemaal mocht verwachten. Nou, dat was veel bleek al snel. Nadat ik nog maar heel even had rondgelopen bleek het er te wemelen van de Zwarte Roodstaarten en Roodborsttapuiten. Op de steile kliffen verbleef een Alpenheggenmus (dit is een bekende overwinteringsplek voor deze soort) en  hingen meerdere Blauwe Rotslijsters rond. Boven de vuurtoren zweefden twee Slechtvalken. Daarnaast bleken er Jan van Genten in een constante stroom vanuit het noorden om de kaap naar het oosten te vliegen. Duizenden vlogen er op zeer korte afstand langs. Daartussen keilden heel veel Vale Pijlen met een enkele Kuhls en een fraaie Grote Pijl.Op dit alles kijk je dan vanaf ongeveer 70 m hoog neer. 

Maar dat was nog niet alles, ik zag een groepje zangvogeltjes de oceaan  op vliegen. Eerst dacht ik nog 'wat grappig, waar gaan die nu naar toe?' Maar al snel bleek dat het ene na het andere groepje Putters en Europese Kanaries vrolijk babbelend de zee opvlogen. Ik heb ze niet geteld maar het moeten er honderden zijn geweest (vogels natuurlijk, niet groepjes). Daartussen vlogen steeds kleinere en grotere groepjes Graspiepers, Veld - en Kuifleeuweriken, Vinken, Grauwe Gorzen en zelfs een eenzame Keep. Dat was misschien wel het meest indrukwekkendste; je staat op die hoge klif, aan het einde van de wereld met om je heen alleen maar Oceaan. En realiseert je dan dat al die kleine vogeltjes, zonder ook maar een moment te aarzelen, de vaste wal verlaten en de grote Atlantische Oceaan opvliegen. Vol goede moed, 'alles zal wel goed komen', dat stralen ze uit. Ik heb verschillende groepjes kunnen volgen tot ik ze in de scoop niet meer kon zien, en ze vliegen echt de zee op.  Je realiseert je dat deze dappere vogeltjes minimaal 400 km moeten vliegen voordat ze het vasteland van Marokko bereiken. Als ze dat al ooit bereiken. Met onzag en vol verbazing stond ik ernaar te kijken. En dat terwijl om me heen de toeristen foto's stonden te nemen van de vuurtoren, de kliffen en vooral elkaar. Hadden geen enkele idee (en benul) van wat er om hen heen allemaal afspeelde. 

Het moet toch een vrij normaal fenomeen zijn daar, die trek de Oceaan op. Kan me niet goed voorstellen dat ik getuige ben geweest van een eenmalig verschijnsel. 

Portugal I

Ter geruststelling en om enige mails met vragen te beantwoorden. Nee, ik ben niet gestopt met dit blog en ja, ik ga zeker door met het schrijven van dit blog. De reden dat er al enige tijd niets is verschenen is dat ik op vakantie ben in Portugal. We zitten hier in een mooi huis direct aan de kust in de Algarve. Het weer is goed (20 - 25 graden) en (belangrijker) de vogels ook. Het is natuurlijk qua vogels niet echt de top tijd en het blijft een beetje sprokkelen maar toch loop ik regelmatig tegen leuke soorten en waarnemingen aan.

Donderdag heel laat kom ik weer terug in Duitsland en dan zal ik mijn uiterste best doen zo snel als mogelijk een indruk te geven van mijn indrukken. Want die heb ik meer dan genoeg!

Schachwürger !

Het is maandag zo tegen de middag en ik vermaak me prima op mijn werk. Het is rustig en iedereen doet zijn of haar ding. Ik ben aan het worstelen met een Access query als ik rechts onder op mijn rechterbeeldscherm (heb een linker en een rechter beeldscherm) een bericht zie verschijnen met als titel Langstaartklauwier. Plotseling gaat mijn hartslag een tikje omhoog en voel ik een kriebel langs mijn rug glijden. ‘Het zal toch niet waar zijn’, denk ik. Snel open ik het bericht en het blijkt waar te zijn, een (vermoedelijke) Langstaartklauwier op de Oude Vuilnisbelt bij Den Helder. Voordat ik het bericht helemaal bekeken heb is ergens in mijn hersenen het besluit al genomen: hier moet ik heen. Volgens mij inschattingen is deze vogel de vierde of vijfde voor Europa en is dit echt een mega en harder dan hard. Dit zijn de soorten die je niet mag en moet missen. Voordat ik weg kan moet ik echter nog wel wat dingen regelen, zoals mijn – net gepromoveerde – carpool-vriend afzeggen. Die moet zelf maar kijken hoe hij thuis komt (wat overigens geen enkel probleem opleverde blijkt later). En dan liggen er nog twee pakjes in de auto die ‘unbedingt’ vandaag met de Duitse post wegmoeten. Dat is een groter probleem. Daarvoor moet ik eerst naar Duitsland rijden, en het naar de post brengen. Ik zit een tijdje te twijfelen en te dubben, maar kom tot de conclusie dat er geen andere optie is, ik zal eerst naar Kranenburg moeten. Vreemd genoeg maak ik me hierover niet echt veel zorgen, deze klauwier zal niet verdwijnen van de plek waar hij nu zit, het is net na 12 uur en het zonnig weer met geen wolkje aan de hemel. Het zal dus niet al heel vroeg donker worden en ik verwacht dan ook dat ik tijd genoeg heb via een Duits postagentschap naar de Langstaartklauwier te rijden.

Snel pak ik mijn spullen en kort daarna rij ik de verkeerde kant op. Verder weg van Den Helder en richting Duitsland. Het grote voordeel van overdag deze route te rijden is het feit dat er niet veel verkeer is. Ik ben in no-time de grens over en sta al heel snel bij het agentschap van de Duitse post… dat dicht blijkt te zijn. Daar sta ik dan met mijn twee pakjes! En dat terwijl ik eigenlijk in Den Helder wil en moet zijn. Ik besluit naar het biologisch station te rijden waar mijn lief werkt. Met Daniel – een hardcore Duitse twitcher – regel ik dat hij de pakjes aan het einde van de middag naar de post zal brengen. Hij weet hoe het voelt zo’n megasoort te willen twitchen en wil me dan ook graag helpen.

Dus zo rond half twee kan ik dan eindelijk in de goede richting vertrekken. Volgens Tomtom is het een goede tweeënhalf uur rijden en zal ik rond vier uur kunnen beginnen aan de 800 meter lange wandeling naar de Oude Vuilnisbelt. Het eerste deel tot Alkmaar verloopt voorspoedig, maar daarna begint de ellende. Ik zit achter een hele grote vrachtauto die heel langzaam rijdt. Ik wil zo graag veel sneller vooruitkomen maar dat gaat eenvoudig niet en ik zit me dan ook meer en meer op te winden. Na een voor mijn gevoel eindeloze periode kan ik dan eindelijk afslaan en met een wat hoger tempo via Grote Keeten richting de klauwier rijden. Het is iets voor vieren als ik daar aankom en mijn auto op de grote parkeerplaats kan parkeren. Ik pak mijn spullen en begin met grote stappen aan de 800 meters. Ondertussen kom ik regelmatig collega vogelaars tegen die rustig terug wandelen. ‘Komt goed’ is steevast de boodschap die ik meekrijg. Die 800 meters blijken wel hele lange meters te zijn, voor mijn gevoel is het veel verder. Half rennend leg ik de laatste 100-en meters af en dan kan ik aanschuiven bij de grote groep. Eindelijk ben ik op de plek van de vogel! Ik heb geen scoop bij me en kan gelukkig even bij iemand kijken: bingo! Het is gelukt en langzaam zakt de ergste stress weg.

De vogel is geweldig en het voelt bijzonder ‘m in de ogen te mogen kijken. Het is geen lifer voor me, ik zag deze soort al eerder in India maar het blijft en is meer dan speciaal. De vogel mag dan leuk zijn, de mensen die komen kijken zijn dat ook. Ik kom overal bekenden tegen en het is daar boven op het duin gezellig. De Schaakklauwier (= de vertaalde Duitse naam) laat zich prima bekijken en geeft een mooie show weg. Ergens na vijven besluit ik dat het mooi geweest is en loop ik samen met twee goede bekenden terug naar de parkeerplaats. Regelmatig komen we nog vogelaars tegen die half wandelend en half rennend, voor het echt donker is, de vogel nog proberen te zien te krijgen. Zo iets tegen zessen rij ik weg en kom ik na een ontspannen autoritje tegen achten weer thuis. Eerst koffie en daarna aan de wijn. Een heerlijke, wonderbaarlijke dag is bijna ten einde!