De laatste tijd heb ik een aantal mails gekregen met de vraag welke vogelsoorten ik zo om het huis te zien krijg. Tot op heden zijn dat er nog niet zo heel erg veel. Elke dag zie je natuurlijk bosvogels zoals Zwarte Mees, Glanskop, Kuifmees, Grote Bonte Specht, Zwarte Specht en Boomklevers. Daarnaast regelmatig Goudvinken, Sijzen, Groenlingen en groepjes Kruisbekken. De soorten die ik minder regelmatig zie zijn Raaf en Buizerd. Zangvogels die ik nog maar een of twee keer heb gezien zijn Barmsijzen (helaas te kort gezien, dus weet niet of het Grote of Kleine waren) en Staartmees.
In totaal staat de teller voor de tuinlijst op 36 soorten. Deze lijst is van een bijzondere samenstelling, meeuwen ontbreken bijvoorbeeld. Ik heb hier nog nooit een meeuw over zien vliegen. Aan ganzen heb ik alleen Kolgans (regelmatig) en Grauwe Gans gezien. Eenden zijn ook zeldzaam, het afgelopen weekend had ik voor het eerst twee overvliegende Wilde Eenden (jippie !!) en terwijl ik ’s avonds in het bad lag en het raam openstond hoorde ik Smienten overvliegen (echt, geloof me… ik heb een getuige!).
Twee soorten zijn door mijn lief waargenomen en niet door mij, Blauwe Reiger (doet pijn, krijg die nog maar een keer te zien hier midden in het bos) en Ransuil. Deze laatste heb ik alleen horen roepen tijdens een nachtelijke wandeling in het bos... maar tsja, dat telt natuurlijk niet…
De leukste soort die ik tot nu toe heb gezien is de Klapekster. Dit was eind oktober toen we nog druk aan het klussen waren. Ik was (helaas) alleen thuis en was aan het zagen, boren, schroeven en spijkeren. De ramen stonden open en opeens hoorde ik allemaal alarmerende vogels. Ik pakte direct mijn verrekijker en keek naar buiten. In de bomen aan de rand van de tuin zaten allemaal mezen en Goudvinken luid te roepen en heen en weer te vliegen. ‘Er zal ergens een Sperwer zitten’, dacht ik en ik scande de bomen af. En plotseling zat daar in de top van een den een Klapekster! De vogel zat een halve minuut rustig in die boom, lastig gevallen door al die vogeltjes, en vloog daarna weg.
De lat ligt dus hoog wil ik een nog leukere soort waarnemen. Maar het is niet onmogelijk en het maakt me ook fanatiek, dit moet beter kunnen! Als het straks echt eens lente wil worden en we regelmatig buiten te vinden zijn moet de ietwat magere soortenlijst vanzelf groeien. Ik zal jullie op de hoogte houden, elke nieuwe soort zal ik direct aan mijn trouwe lezers melden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten