Blitz und Donner

De afgelopen week had ik vrij genomen om in de tuin te kunnen werken. Nadat de oude ‘tuin’ was veranderd in een braakliggende vlakte moest daaruit weer een toonbaar geheel gemaakt worden. Dinsdag de 7e april was ik dus een groot deel van de dag in de tuin aan het werk. Aan het eind van de middag begon het donkerder te worden en na een tijdje begon het te onweren. Niet zomaar een onweer, nee een onweer waar je U tegen zegt. De regen kwam met bakken uit de hemel en het donderde vrijwel constant. En toen kwam het, een inslag vlakbij. Deze was zo hard dat het huis ervan schudde. De stroom viel direct uit maar dat was snel te herstellen. 'Niks aan het handje' dachten we nog. Totdat ’s avonds bleek dat de telefoon en het internet niet meer werkten. Om een lang verhaal kort te maken, na veel bellen (mobiel) krijgen we ergens deze week weer verbinding met de rest van de wereld. Het was dus niet mogelijk mails te checken, het WP en Nederlandse vogelnieuws te volgen en te bellen. En, het was dus ook niet mogelijk iets op dit log te zetten. Pure frustratie dus!

Ik had dus geen idee wat er allemaal op vogel gebied aan de hand was in het Nederlandse. Op een gegeven moment ontving ik een sms van Mark Zekhuis: ‘Spaanse mus gelukt!’, en wist tot op dat moment nog van helemaal niets. Pas veel later kreeg ik door dat het om een groepje mussen ging, al die tijd dacht ik dat het om 1 vogel ging. Natuurlijk weet je uit ervaring dat leuke dingen gezien worden. Kijk naar het weer, je ziet waar de wind vandaan komt en je weet dat het goed moet zijn op de trektelposten en elders in Nederland.

Tegenwoordig kan ik dit allemaal goed loslaten en doet het me niet zo heel veel meer. Zou ik oud worden of heeft het andere oorzaken? Hoewel, bij een snoeiharde soort (kaliber Groene Bijeneter enz.) weet ik zeker dat ik heel zenuwachtig ga worden. Ik ga eens over dit alles nadenken en kom hier later zeker nog op terug.



Goed, terug naar de vogels van de afgelopen week. Het was bij ons in Duitsland beduidend minder spectaculair dan in Nederland. Twee lange wandelingen langs het riviertje de Oste waren bijzonder de moeite waard. Dit soort landschapen zie je in Nederland niet zo veel meer. Een riviertje dat vrij kan meanderen, omgeven door grote rietvelden, natte graslanden en vochtige loofbossen. Op de hogere zandgronden vind je dennebossen. Vlak naast het riviertje ligt een groot hoogveenmoeras. En, misschien nog wel het mooiste van dit alles: je komt niemand tegen. Je kunt uren rondlopen en je komt helemaal niemand tegen. Vogels kom je wel tegen; Kleine Bonte Specht, zingende Boomleeuwerik, Raven, baltsende Bruine Kiekendief, Grote Gele Kwikken, IJsvogel, een groep van 26 en ± 120 Kraanvogels en een onvolwassen Zeearend om de highlights maar even te noemen.

Later in de week leverde een weidevogelinventarisatie in de omgeving tientallen baltsende Watersnippen op. Verder nog twee Grutto’s (bijzonder voor hier) en een overvliegende Regenwulp, mijn eerste dit jaar. Voor de rest is er nog nieuws m.b.t. mijn huislijst, de waarneming van een Oehoe op nog geen 15 minuten afstand van ons huis en de aankomst van zomervogels. Maar dat komt later allemaal aan bod.

Oh, nog even dit. Ik hoorde via de tamtam dat er geruchten zijn dat ik met een Duits Big Year bezig ben. Nou, niets is minder waar. Dat klopt dus niet. Ik weet ondertussen wel dat er een paar jaar geleden een pensionado echt fanatiek een Big Year in Duitsland heeft gedaan , die kwam na een jaar uit op ongeveer 340 soorten. Dat heb ik dus wel uitgezocht, en wie weet wat mijn Duitse toekomst me ooit nog eens gaat brengen. Het fenomeen jaarlijsten blijft me fascineren en het is dan ook geweldig te zien dat – misschien wel mede dankzij mijn poging – het jaarlijsten weer ‘hot’ is. Alwin probeert het nu voor het tweede jaar en kijk maar eens op waarneming.nl. Je kunt direct zien wie een beetje fanatiek is en een poging doet zoveel mogelijk soorten dit jaar in Nederland te zien. Ook over dat jaarlijsten wil ik nog schrijven, 2007 blijft een onvergetelijk jaar en ik zou het zo graag nog een keertje willen doen. Dat gevoel dat jij met het belangrijkste wat er maar te bedenken is bezig bent en dat de rest van de wereld daar niets van begrijpt... heerlijk. Maar, later meer hierover. Nu eerst de zon in!