Frühlingsboten!

Heel langzaam begon het afgelopen weekend de lente een beetje merkbaar te worden. Vrijdag en zaterdag was het nog echt waardeloos weer, de hele dag regen en harde wind. Zondag begon je al te merken dat er een verandering op komst was. De wind was gaan liggen, het regende niet meer en zo nu en dan scheen de zon. Het Azoren hogedrukgebied deed zijn invloed gelden!

Ondanks het feit dat we pas laat in bed lagen en dat de nacht een uurtje korter was dan normaal zijn we toch vroeg opgestaan om voor de eerste keer dit seizoen te gaan inventariseren. Het is al vele jaren geleden dat ik dit voor het laatst heb gedaan, maar in een nieuwe omgeving heb ik daar weer zin in. Hier is het zo spannend op pad te gaan, wie weet wat je allemaal ontdekt. Ik heb bij ons in de directe omgeving een mooi oud stuk bos uitgezocht en moet daar ongeveer 7 bezoeken aan brengen. Of dit gaat lukken is nog niet duidelijk, het voorjaar zit zo langzamerhand al weer boordevol met allemaal leuke plannen en of het inventariseren daar nog bij past? We zien het wel, afgelopen zondag lukt het in ieder geval nog wel op pad te gaan.

Sensationeel was het vroeg bezoek aan het bos niet te noemen maar we deden wel een leuke waarneming, Middelste Bonte Specht. Alweer eentje, volgens mij zijn die dingen lang niet zo zeldzaam als iedereen hier denkt, niemand zoekt naar die vogels, dat zal het zijn. Nadat mijn lief (die weer… heeft duidelijk scherpere oren dan ik) kort een vogel had horen roepen de digitale tape afgespeeld. Dit werkte prefect, het duurde niet heel lang en toen zagen we ook hoog in de bomen de vogel zitten. Voor de rest niet veel bijzonders, hoewel we wel de eerste Tjiftjaf van het dit jaar mochten opschrijven.

Het weer verbeterde verder gedurende de zondag en ’s middags scheen de zon volop. Dat was lang geleden, voor mijn gevoel is het de maanden februari en maart alleen maar slecht weer geweest. Ik had het gevoel dat er wel eens roofvogeltrek zou kunnen zijn en we besloten het Hagener Königsmoor nog maar een keer met een bezoek te vereren.

Nadat we de auto geparkeerd hadden bleek in de bomen om ons heen veel zingende Koperwieken te zitten. Het was me al eerder opgevallen dat overal in de omgeving grote groepen aanwezig waren. Als we dan het moor inlopen vliegt al snel de eerste Buizerds over. Terwijl ik voortdurend de lucht afscan zie ik een Ooievaar, deze vogel vliegt best hoog en verdwijnt hard in oostelijke richting. In de verte ontdek ik een man Bruine Kiekendief en even later zie ik nog een vogel vliegen. Als we dan halverwege de wandeling thee drinken zie ik nog een vogel overkomen. ’s Avonds krijg ik een mail via de vogel-mailgroep Bremen en blijkt dat op meer plekken overtrekkende Bruine Kiekendieven zijn gezien (‘guter Rohrweihenzug’ heet dat hier).

Al snel is duidelijk dat de Tjiffen ook hier terug zijn gekeerd. In totaal zien en horen we zo’n tien vogels. Op de plasjes is niet veel bijzonders te zien, wat Grauwe Ganzen, Wilde Eenden en een aantal baltsende Kieviten. Als we teruglopen, komen we langs de plek waar de vorige keer de Klapekster zat. Helaas is dat dit keer niet het geval, de vogel laat zich niet zien (of is alweer vertrokken). Wel zit op deze plek een paartje Roodborsttapuit. Oplettende lezers weten dat dit de andere soort is die op dit informatiebord staat. Nog niet zo heel vaak heb ik een bord, met daarop de vogels die je op die plek mogelijk kan zien, op exact de goede plek zien staan. Is dit dan de bekende Deutsche gründlichkeit? Hoe dan ook, het lijkt erop dat het voorjaar echt is begonnen! Het zal me benieuwen wat ik de komende maanden allemaal te zien krijg.

Als een soort toetje bij dit bericht drie plaatjes, gemaakt in de tuin. En nee, nog steeds geen nieuwe tuinsoorten erbij, de teller staat nog steeds op 36 soorten.