Het is vrijdagmorgen als ik de gordijnen openschuif en naar buiten kijk. De lucht is strak blauw, de zon schijnt al een beetje tussen de bomen door. Bomen die bedekt zijn onder een dikke laag sneeuw, het bos ziet eruit als een sprookje. Het is koud buiten, de thermometer geeft -9.6 graden Celsius aan. Maar er staat niet veel wind dus het moet heerlijk zijn een lange wandeling te maken. De keuze is snel gemaakt, ik heb zin om naar de Oste (dat kleine riviertje) te gaan, daar zal nog open water zijn en waar open water is zijn leuke vogels te verwachten.
We moeten eerst nog even langs de Optiker maar komen na een autotocht van een goed drie kwartier door een heerlijk landschap vol met sneeuw aan bij de Oste. Zodra ik uitstap hoor ik Kraanvogels en ik kijk om me heen. Ik verwacht vogels te zien overvliegen maar tot mijn grote verbazing staan er op een voor de helft geoogste maisakker, nog geen 500 m bij me vandaan 436 vogels. De vogels staan heel dicht op elkaar en roepen voortdurend. Verbluffend vind ik het, ik weet dat er hier vogels overwinteren, maar dat er nog zo veel vogels na zo'n lange vorstperiode nog steeds hier zijn dat had ik niet verwacht. Het zal wel weer - net als bij de Kleine Zwanen - het bekende kosten-baten en given-up-density verhaal zijn, het kost te veel energie om nu nog te vertrekken, het is slimmer om, als je de gok genomen hebt om in het noorden te blijven, niet te vertrekken. Zeker als er nog genoeg te eten is, waarom zou je dan op reis gaan? Hoe dan ook, het is genieten en het lukt me ook nog een paar leuke foto's maken.
In de bomen zitten groepjes Geelgorzen en in de struiken langs het pad fourageren veel Merels. Het is ondertussen half bewolkt geworden maar nog steeds heerlijk weer. We lopen naar de Oste, die natuurlijk niet bevroren is, daar stroomt die te hard voor. We wandelen verder door een lege en stille wereld. We komen helemaal niemand tegen, alleen zo nu en dan een Ree. Voor de rest is het stil, ook met vogels. Het blijft bij Sijzen, Merels, Roodborsten, wat verschillende soorten mezen en een paar Buizerds. Als we bij het grote hoogveen aankomen verwacht ik minimaal een Klapekster te zien te krijgen. Maar ook dat is te hoog gegrepen, het landschap is onvoorstelbaar open en leeg. Niets beweegt. Ik kijk de vlakte een paar keer goed af, hier kan je zo Grote Trappen en nog meer van dat moois verwachten. Maar niet vandaag, het blijft leeg.
Als we verder lopen zie ik bij een klein stroompje iets lopen, een Waterral! De vogel rent voor me uit en verdwijnt in de spaarzame vegetatie. Ik kijk nog even of ik 'm nog kan vinden maar blijkbaar is de vogel verdampt. We komen weer uit bij de Oste en hier pesten we grote groepen Wilde Eenden op. In de sneeuw staan heel veel sporen en ik kijk of ik sporen van Otters zie. Ik zie verschillende prenten die er wel wat op lijken maar twijfel steeds, zijn dit nu echte Otter-sporen of niet? Volgende keer toch een boek meenemen (of een paar van die sporen fotograferen, zucht!).We hebben een hele tijd geen Kraanvogels meer gehoord maar op een gegeven moment horen we ze weer in de verte; we komen weer in de buurt van de auto. Als we op het laatste stuk richting de auto lopen zien we een grote groep Kranen vliegen. Ik tel snel, ongeveer 60 vogels. De vogels draaien mooi voor ons langs en landen bij de overige vogels op de akker. We staan bij de auto en genieten: thee drinken, heerlijke Kuchen en bijna 500 Kraanvogels op ongeveer 500 meter afstand. Wat een luxe!
Hier een leuke video van die Kranen:
En hier nog een leuke video van die Kraanvogels:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten