De volgende morgen pers ik sinaasappelen, zet koffie en maak het ontbijt gereed. Ondertussen heb ik het notebook aangezet en als ik even later even tijd heb check ik mijn mail: tussen al de overige mails zie ik drie Birdalerts staan met als titel Oosterse Tortel. Ik weet direct hoe laat het is en hoef eigenlijk de mails niet te openen om te weten wat we vandaag gaan doen. Tot mijn grote vreugde is de determinatie zeker (weet dan nog niets van de discussie op het forum van waarneming.nl) en tot mijn nog grotere vreugde is de vogel gezien in Fryslan. Een nieuwe soort voor Nederland en dat nog wel in de Top of Holland! Dat geeft dubbel zo veel vreugde.
De plannen zijn snel gemaakt, althans door mij. Na enig aandringen wil Nicole wel mee, hoewel ‘ein Taube’ haar niet zo heel erg aanspreekt. We doen het rustig aan, ik kan me niet goed voorstellen dat de vogel snel uit Wergea zal verdwijnen. We ontbijten, drinken koffie en pakken alles wat mee moet. De navigator heeft uitgerekend dat we er ongeveer 2:45 uur over zullen doen voordat we aankomen op de plek waar de vogel zit. Valt me eigenlijk nog mee, in Engeland, Zweden of Finland lachen ze waarschijnlijk om die 165 minuten autorijden. Daar is zoiets een beetje een thuiswedstrijd.
De rit naar Nederland verloopt voorspoedig en we komen zo rond een uur of half twee aan. De vogel is op dat moment even uit beeld. Het is leuk al die bekenden weer tegen te komen. We kletsen een beetje bij en dan is de vogel schijnbaar aan de westkant van het dorp gezien. Rennen dus! Maar als we aankomen blijkt het loos alarm, geen duif te zien. Toch is de vogel blijkbaar niet ver uit de buurt, als we een beetje door het wijkje heenlopen komen we een mevrouw tegen die haar hond uitlaat. ‘Zoeken jullie die zeldzame duif?’ vraagt ze ons. We reageren enthousiast en ze neemt ons direct mee. Om de hoek staan een stel vogelaars te kijken naar een kersenboom. Snel rennen we die kant op en dan is het + 1. De Oosterse Tortel zit mooi in een boom en laat zich prima bekijken. We genieten een hele tijd van de vogel voordat deze besluit weg te vliegen, richting de kerk.
Nu we de vogel gezien hebben kunnen we wat rustiger aan doen en we genieten van het mooie dorpje. Fryske dorpjes zijn mooi en dit is ook nog eentje van de mooiere. De kern van dit dorp zit er nog uit zoals kernen van dorpjes eruit horen te zien. We zoeken een bakker en kopen daar overheerlijke Fryske Sûkerbôle. Beter dan ik in lange tijd heb gegeten, misschien wel de beste ooit gegeten. En ik kan het weten, Fries van geboorte en gek op zoete dingen zoals suikerbrood.
Nog even over die 496 Kraanvogels die we een week of twee geleden aan de Oste gezien hebben. Hier reageerde men een beetje met ongeloof. De ‘kraanvogel-expert’ hield het eigenlijk niet voor mogelijk dat er nog zoveel Kraanvogels aanwezig konden zijn, zeker niet na de lange periode van kou en de hoeveelheden sneeuw die gevallen zijn. Ik ontving een paar mails met het verzoek voor extra inlichtingen en plekinfo. Niet dat ze me niet geloofden maar ze wilden wel heel graag meer van onze waarneming weten. Vandaag zijn drie experts speciaal op stap gegaan om onze melding na te trekken. En, wat denk je? Ze vonden op een voor hun tot nu toe totaal onbekende plek - in de directe omgeving van onze waarneming - meer dan 500 Kraanvogels. Grappig dat ik als Hollander dat dan moet ontdekken. Geeft een bijzonder gevoel!
Hoi Peter,
BeantwoordenVerwijderenGeweldige blog man! Je schrijft met je passie voor de natuur en landschap en vogels in het bijzonder.....ik lees de meeste van je "verhalen"! En mijn natuur-buurman Age ook!
Groeten (ook aan je vrouw) Jan-Luc (je mede verhuis buddy en we delen samen onze onvergetelijke tocht in de vrachtauto door Deventer
)
Hey Peter,
BeantwoordenVerwijderenNiets meer meegemaakt de afgelopen tijd?
Groet, Justin