Amsel ??

Vrijdagmorgen om een uur of acht doe ik onze rolluiken (het is en blijf Duitsland ;-) ) omhoog. Wat ik al verwachte is waarheid geworden: de hele wereld is wit. En is nog steeds witter aan het worden, het sneeuwt nog steeds. Ik maak snel koffie en ga dan voorzichtig de witte wereld in. Sinds een paar dagen heb ik het vogel-voeder-huis weer buiten gezet, en ik moet het ontbijt klaarzetten voor mijn gevederde vrienden.  Ik snij een paar appels in stukken (voor de Merels), ik strooi een mix van verschillende zaden op wat plekken die ik sneeuwvrij heb gemaakt (voor de mussen en Vinken) en hang nog wat vetbollen op (voor de mezen). De vogels zitten ongeduldig in de heg te wachten, en ik ben nog maar net binnen of ze storten zich letterlijk op al die heerlijkheden die er voor hen liggen en hangen.

De hele dag valt de sneeuw en de hele dag is de voederplek op het terras heel druk bezocht. Vanwege de sneeuw ben ik niet gaan werken en ik heb de tijd de hele dag van de vogels te genieten. Na enige tijd valt me dan een vrouw Merel op. De vogel is duidelijk groter dan de andere Merels, staat veel rechterop (als een Kramsvogel), heeft een forse snavel en iets lichte onderdelen. Ik kijk er naar en concludeer ‘vrouw Merel’. De vogel verdwijnt af en toe maar komt toch steeds weer terug. En elke keer valt deze Merel weer op. De vogel valt zelfs zoveel op dat ik het boek Thrushes van Clement erbij pak. En dat ik de Bijbel van Nils erbij pak. Is het dan heel misschien toch niet een …, of een …. ? Maar helaas, het is en blijft een vrouw Merel… maar dan – in mijn ogen - toch wel een beetje vreemde… Hier een paar foto’s van de vogel…

 

Zaterdag is een sublieme dag, een dik pak sneeuw, blauwe lucht en koud. Het ultieme winterweer. Een lange wandeling om Zyfflich is wonderschoon en levert zowaar 2 man en 2 vrouw Goudvink op. Pas de tweede keer dat ik die hier mag bewonderen.

Zondagmorgen gaat om acht uur ’s morgens de bel: een camera-ploeg van de Duitse tv staat op de stoep. Voor een programma (dat over de schoonheid van de winter gaat) willen ze opnames maken van ganzen in de sneeuw. En zo staan Nicole en ik even later, in een ijskoude wind, met natte sneeuw en onder donkere wolken bij een akker met daarop een enorme groep van enige duizenden ganzen. Het filmen is leuk (ik ga altijd graag en met veel plezier op de film/tv – en heb dat ondertussen voor mijn werk al regelmatig gedaan) en het camerateam is meer dan tevreden. Mijn Duits is charmant, ik ben spontaan en mezelf en dus gedraag ik me voorbeeldig. Op Nieuwjaarsdag komt de uitzending (om 18:10 uur) op de tv, in heel Duitsland. Dat is dan wel een debuut….