Wachtel - Wachtelkönig 15 - 0

Zondagavond is het windstil en is de temperatuur nog zo rond de 20 graden. Een perfecte avond om rond Zyfflich een rondje te fietsen. Omdat ik wil kijken of ik Kwartelkoningen kan vinden stap ik zo rond half 11 op de fiets. De Klangentrappe (mp3 speler) gaat mee.

Ik ben nog maar net het dorp uitgefietst of ik hoor al een Kwartel roepen. Dit gaat zo de hele fietstocht verder. Het lijkt wel alsof in elk weiland waar nog gras staat (een deel van de weilanden zijn nog akelig kaal omdat ze de afgelopen tijd gemaaid zijn) een Kwartel zit te roepen. Ik hoef maar een kwartiertje te fietsen om minimaal 15 vogels te tellen. Leuk is dat. Ik zal deze week op een mooie avond eens iets verder fietsen en dan eens kijken hoeveel vogels ik tegen kom.

Kwartelkoningen hoef ik niet te tellen, die zijn er niet of houden zich stil. Op elke geschikte plek speel ik het geluid af maar het blijft - op Kwartels na - stil. Jammer is dat. Ik zal deze week op een mooie avond eens iets verder fietsen en dan eens kijken of ik dan ergens het crex-crex zal horen.

Kartieren macht Spass!

Zaterdag 4 juni, 03:45 uur. De wekker loopt af (of eigenlijk loopt mijn mobiel af) en met een hele diepe zucht probeer ik mezelf uit bed te krijgen. Ook dit jaar help ik weer bij het inventariseren van een aantal gebieden in de omgeving en dat is de reden waarom mijn telefoon op zo’n onzalig tijdstip staat. Vandaag is een mooi buitendijks gebied, direct aan de Rijn bij Emmerich gelegen, aan de beurt.

Het is precies 4 uur als ik de tuindeur openmaak en even de tuin in loop. In het oosten is het al een beetje licht aan het worden. In Estland noemt men de nachten rond de kortste nacht ‘witte nachten’, en ik bedenk me dat dit ook wel hier van toepassing is. Er klinkt een oorverdovend koor van Merels en Zanglijsters. Leuk is de Gekraagde Roodstaart die hier tussen door zit te zingen. Niet heel erg luid maar wel onmiskenbaar. Ik ga weer naar binnen, maak koffie en zoek mijn spullen bij elkaar. Bij die spullen hoort vandaag ook een waadbroek. In het gebied (dat de Emmericher Ward heet) zijn maar twee of drie kleine paden. Je loopt dus voor een deel dwars door de meuk en die meuk bestaan uit enorme brandnetelvelden. Niet dat het gebied nu alleen uit brandnetelvelden bestaat maar zo nu en dan moet je er dwars doorheen. En om in een normale broek door bijna 180 centimeters hoge brandnetels te lopen, dat gaat gewoon niet. En dat is dan nog maar een deel van het gevaar. Het andere deel komt door de stieren. De Ward bestaat deels uit extensief beheerde weilanden. Extensief, maar wel met koeien en dus ook stieren. Nu zijn Hollandse stieren al geen pretje… maar wat te denken van Duitse…

Goed, genoeg over al die gevaren. Terug naar de vogels. Het eerste gedeelte van de vroege morgen verloopt ontspannen. De stieren weet ik te ontwijken door mijn route zo te lopen dat ik niet door de weilanden die ze onveilig maken heen hoef. Qua vogels is het onderhoudend, veel Geelgorzen, Roodborsttapuiten, Grasmussen en Bosrietzangers. Op diverse plekken zitten in ruige overhoekjes Sprinkhaanzangers te zingen.

Na het weilandse deel loop ik door naar de oever van de Rijn. Het water staat heel erg laag, lager dan ik ooit heb meegemaakt. Direct aan de Rijn ligt een kleine plas met hier omheen de genoemde brandnetels. Tevens staan hier veel wilgen en is er een soort ooibos. Als ik bijna bij de plas ben zie ik een Ooievaar staan. En nog één en dan nog één. Dat gaat zo door tot ik in totaal 19 Ooievaars tel. De plas is door de droogte voor een belangrijk deel drooggevallen en op een kiezelbank staan al die Ooievaars bij elkaar. Ze trekken zich van mijn gegluur weinig aan en blijven rustig staan. Ik had in het gebied al eens eerder overvliegende Ooievaars gehad (niet ver hier vandaan is een broedpaar) maar 19 vogels… daar kijk ik toch wel even van op. Ik laat de vogels maar rustig staan en pas als ik een heel eind verder ben zie ik een paar Ooievaars langs me vliegen. Blijkbaar zijn ze opgevlogen (misschien geschrokken van iets?). Niet alle vogels blijven bij elkaar, een deel vliegt stroomafwaarts en een deel stroomopwaarts.



Tijdens het bekijken van de Ooievaars had ik een andere leuke soort ook al weer gezien. In het gebied verblijven al het hele voorjaar twee Zwarte Wouwen. Of ze er nu echt broeden of alleen maar blijven om te overzomeren is me nog steeds niet duidelijk. Echte indicaties dat ze broeden heb ik nog niet gezien. Ik heb geen nest gezien (hoewel de vogels wel de hele tijd in hetzelfde deel van het plasje rondhangen). Ook heb ik geen nestbouw, balts of het aanslepen van prooi gezien. Maar hoe dan ook, het blijft leuk! Ook de Slechtvalk die altijd bovenin de loeihoge hoogspanningsmast zit, zit weer op z’n vaste plek. In het meest westelijke deel van het gebied hoor ik dan nog twee Wielewalen roepen. Ook leuk, die komen hier maar weinig voor!


Na heel veel geploeter door die immense velden met brandnetels ben ik zo tegen 10 uur bijna klaar. Ik zit aan de rand van de plas in mijn vieze waadbroek die van binnen nat is van het zweet. Het is warm en ik ben moe. Een Zwarte Wouw draait loom zijn of haar rondjes boven de plas. Ik drink mijn koffie en geniet met volle teugen als plotseling een roofvogel boven de andere kant van de plas verschijnt. De vogel vliegt recht op me af en al vanaf het eerste begin is het duidelijk, dit is geen Buizerd maar een Wespendief. En zo vliegt er dan als een mooie bonus een adulte Wespendief vlak over me heen.

Moe, plakkerig van het zweet en met jeukende hooikoorts-ogen rij ik een half uurtje later naar huis. Heerlijk is dat, zo veel te vroeg opstaan!

Böiger Westwind

Als je de titel van dit stukje leest dan valt het kwartje natuurlijk snel. Kwartels en een böige Westwind is geen goede combi. Mijn tocht op de fiets leverde naast frustratie niets nuttigs op. Vanavond neemt de wind 'rasch ab', dan nog maar eens een poging wagen.

Wachtel

Als ik 's avonds nog een rondje fiets hoor ik niet ver van mijn huis een Kwartel roepen. Ik blijf een tijdje staan en geniet van de stilte, zo nu en dan onderbroken door het roepen van de Kwartel. 'Die zou ik wel op de tuinlijst willen hebben', bedenk ik me, 'kon ik deze nu maar vanuit de tuin horen roepen'. Maar dat is onmogelijk, de vogel zit op ongeveer 1000 meters van mijn huis. Als ik naar huis fiets hoor ik vlak voor Zyfflich nog een Kwartel roepen, deze zit op ongeveer 400 m van mijn huis. Maar volgens mij is dit nog te ver om de vogel vanuit de tuin te kunnen horen. Hoe ver roept een Kwartel eigenlijk? Of beter geformuleerd, tot hoe ver kan een 'normaal' mens een Kwartel-roep nog horen? Hoe doof moet je zijn om een Kwartel op enige afstand niet meer te horen en hoe ver is dat dan?

Later op de avond, zo tegen half 10 sta ik dan de voortuin te sproeien als ik een Kwartel hoor roepen! Direct de sproeier uit en ademloos sta ik te luisteren. En ja, daar zit voor ons huis in de paardenwei een Kwartel te roepen. Nieuwe tuinsoort!! Ik blijf een half uurtje luisteren en hoor op een gegeven moment twee vogels tegelijkertijd roepen.

Dus op een warme, windstille avond 4 roepende Kwartels niet ver bij elkaar vandaan. Hoeveel vogels zitten er dan wel niet in totaal en is het dan een goed Kwartel-jaar? Ik zal vanavond nog eens een rondje fietsen, morgen meer hierover.

Zyfflichsiaanse tuinlijst

We gaan het niet hebben over de lange tijd (exact een jaar) dat dit blog stil lag. We gaan gewoon verder alsof er helemaal niets aan de hand is.

Waar gaan we dan verder mee? Nu, met de officiële tuinlijst van Zyfflich, Duitsland. Hierop staan alle 106 vogelsoorten die sinds 26 april 2010 tot vandaag in of vanuit de tuin zijn gezien.

Aalscholver
Appelvink
Barmsijs spec.
Blauwe Kiekendief
Blauwe Reiger
Boerenzwaluw
Boomklever
Boomkruiper
Boompieper
Boomvalk
Braamsluiper
Bruine Kiekendief
Buizerd
Ekster
Fitis
Gaai
Geelgors
Gekraagde Roodstaart
Gele Kwikstaart
Gierzwaluw
Goudhaan
Graspieper
Grauwe Gans
Grauwe Vliegenvanger
Groene Specht
Groenling
Groenpootruiter
Grote Bonte Specht
Grote Lijster
Grote Mantelmeeuw
Grutto
Havik
Heggenmus
Holenduif
Houtduif
Huismus
Huiszwaluw
Kauw
Keep
Kerkuil
Kievit
Kleine Mantelmeeuw
Kleine Rietgans
Kneu
Knobbelzwaan
Kokmeeuw
Kolgans
Koolmees
Kramsvogel
Kruisbek
Matkop
Meerkoet
Merel
Nachtegaal
Oeverloper
Oeverzwaluw
Ooievaar
Patrijs
Pestvogel
Pimpelmees
Putter
Raaf
Rietgors
Ringmus
Rode Wouw
Roodborst
Roodborsttapuit
Roodhalsgans
Scholekster
Sijs
Smelleken
Sperwer
Spotvogel
Spreeuw
Staartmees
Steenuil
Stormmeeuw
Tapuit
Tjiftjaf
Toendrarietgans
Torenvalk
Turkse Tortel
Veldleeuwerik
Vink
Visarend
Waterpieper
Watersnip
Wespendief
Wilde Eend
Winterkoning
Witgat
Witte Kwikstaart
Wulp
Zanglijster
Zilvermeeuw
Zomertortel
Zwarte Kraai
Zwarte Mees
Zwarte Roodstaart
Zwarte Stern
Zwarte Wouw
Zwartkop

Zwergscharbe-twitch im Holland

In een later bericht ga ik je wel iets vertellen over Zyfflich en de wereld daar omheen. Eerst dit:

Iedereen weet natuurlijk van de Dwergali die de dag na de Top of Holland vogeldag gevonden werd in de Ooipolder. De dag dat die vogel gevonden werd zat ik keurig bij mijn vader op de bank, zijn verjaardag te vieren. Het vieren van die verjaardag was leuk, het verschijnen van die Aalscholver minder. Vooral omdat de vogel op nog geen 2000 meters van ons huis bleek te zijn gezien. Maar ja, zo loopt het in het leven en omdat het geen nieuwe NL soort voor me was kon ik er eigenlijk wel mee leven.

Ik had wel het idee dat de vogel ergens in de Ooi nog aanwezig moest zijn en hield toch wel rekening met een herontdekking. En dat gebeurde dus ook. Het afgelopen weekend was voor ons een druk weekend. De ouders van mijn lief waren van plan om vanaf vrijdag een paar dagen langskomen en mijn pa, zijn vriendin, mijn broer, zijn vriendin en haar dochter waren van plan op zaterdag langs te komen. Dus je kent het waarschijnlijk wel: inkopen doen, huis schoonmaken, de nog niet lege verhuisdozen in een hoek schuiven en ga zo maar door. Beetje stressen dus.

Met dit alles waren we dus op vrijdagmorgen bezig toen mijn telefoon begon te piepen: rare bird alert, Dwergaalscholver op de bekende plek. En die plek was dus 2000 meters vanaf de plek waar ik op dat moment liep te poetsen. Ik keek mijn lief aan en we zaten dus nog geen 5 minuten later op de fiets. Echt, twitchen op de fiets. Mijn allereerste keer ooit, afgezien van een paar twitches met het OV in combinatie met het huren van een fiets in een ver en grijs verleden.

We kwamen snel aan op de bekende plek om van een altijd vrolijke Robert Keizer te vernemen dat de vogel 'twee seconden' eerder was opgevlogen. Balen dus! We hadden maar bitter weinig tijd omdat de ouders van mijn lief al onderweg waren naar Zyfflich en we eigenlijk best nog veel dingen te doen hadden. Toen kreeg Remco Wester telefoon, de vogel werd gezien een paar kilometer verder. Even twijfelen... wat te doen? We besloten toch de gaan fietsen en van het meer dan vriendelijke aanbod van Mart Janse mee te rijden geen gebruikt te maken.

En zo kwam alles toch nog goed, de Zwergscharbe liet zich goed bekijken op een zandstrandje. Mijn tweede in Nederland! Na kort maar goed genoten te hebben van de vogel besloten we terug naar huis te fietsen en alles gereed te maken voor het bezoek.

In een volgend bericht wat foto's en meer van de directe omgeving van Zyfflich. Spannende tijden liggen voor ons en ik heb heel veel zin daar veel over te gaan schrijven !

Taube in der Spitze Hollands !!

Op donderdagavond kom ik zo tegen een uur of tien ’s avonds aan in ons huis in het bos. Ik dans een vrolijke dans met mijn liefste, drink een schnapps, klets wat en we kijken dan nog een film op het notebook. Vlak voor we gaan slapen twijfel ik nog even of ik mijn mails zal checken. Besluit het niet te doen en misschien was dat maar goed ook. Leverde me in ieder geval een ‘rustige’ nacht op.

De volgende morgen pers ik sinaasappelen, zet koffie en maak het ontbijt gereed. Ondertussen heb ik het notebook aangezet en als ik even later even tijd heb check ik mijn mail: tussen al de overige mails zie ik drie Birdalerts staan met als titel Oosterse Tortel. Ik weet direct hoe laat het is en hoef eigenlijk de mails niet te openen om te weten wat we vandaag gaan doen. Tot mijn grote vreugde is de determinatie zeker (weet dan nog niets van de discussie op het forum van waarneming.nl) en tot mijn nog grotere vreugde is de vogel gezien in Fryslan. Een nieuwe soort voor Nederland en dat nog wel in de Top of Holland! Dat geeft dubbel zo veel vreugde.

De plannen zijn snel gemaakt, althans door mij. Na enig aandringen wil Nicole wel mee, hoewel ‘ein Taube’ haar niet zo heel erg aanspreekt. We doen het rustig aan, ik kan me niet goed voorstellen dat de vogel snel uit Wergea zal verdwijnen. We ontbijten, drinken koffie en pakken alles wat mee moet. De navigator heeft uitgerekend dat we er ongeveer 2:45 uur over zullen doen voordat we aankomen op de plek waar de vogel zit. Valt me eigenlijk nog mee, in Engeland, Zweden of Finland lachen ze waarschijnlijk om die 165 minuten autorijden. Daar is zoiets een beetje een thuiswedstrijd.

De rit naar Nederland verloopt voorspoedig en we komen zo rond een uur of half twee aan. De vogel is op dat moment even uit beeld. Het is leuk al die bekenden weer tegen te komen. We kletsen een beetje bij en dan is de vogel schijnbaar aan de westkant van het dorp gezien. Rennen dus! Maar als we aankomen blijkt het loos alarm, geen duif te zien. Toch is de vogel blijkbaar niet ver uit de buurt, als we een beetje door het wijkje heenlopen komen we een mevrouw tegen die haar hond uitlaat. ‘Zoeken jullie die zeldzame duif?’ vraagt ze ons. We reageren enthousiast en ze neemt ons direct mee. Om de hoek staan een stel vogelaars te kijken naar een kersenboom. Snel rennen we die kant op en dan is het + 1. De Oosterse Tortel zit mooi in een boom en laat zich prima bekijken. We genieten een hele tijd van de vogel voordat deze besluit weg te vliegen, richting de kerk.

Nu we de vogel gezien hebben kunnen we wat rustiger aan doen en we genieten van het mooie dorpje. Fryske dorpjes zijn mooi en dit is ook nog eentje van de mooiere. De kern van dit dorp zit er nog uit zoals kernen van dorpjes eruit horen te zien. We zoeken een bakker en kopen daar overheerlijke Fryske Sûkerbôle. Beter dan ik in lange tijd heb gegeten, misschien wel de beste ooit gegeten. En ik kan het weten, Fries van geboorte en gek op zoete dingen zoals suikerbrood.

Nog even over die 496 Kraanvogels die we een week of twee geleden aan de Oste gezien hebben. Hier reageerde men een beetje met ongeloof. De ‘kraanvogel-expert’ hield het eigenlijk niet voor mogelijk dat er nog zoveel Kraanvogels aanwezig konden zijn, zeker niet na de lange periode van kou en de hoeveelheden sneeuw die gevallen zijn. Ik ontving een paar mails met het verzoek voor extra inlichtingen en plekinfo. Niet dat ze me niet geloofden maar ze wilden wel heel graag meer van onze waarneming weten. Vandaag zijn drie experts speciaal op stap gegaan om onze melding na te trekken. En, wat denk je? Ze vonden op een voor hun tot nu toe totaal onbekende plek - in de directe omgeving van onze waarneming - meer dan 500 Kraanvogels. Grappig dat ik als Hollander dat dan moet ontdekken. Geeft een bijzonder gevoel!