Neu: Ringdrosseln und Saatkrähe!

Eerst nog even dit, op 11 april fiets ik mijn vaste rondje. Bij dit vaste rondje hoort het heel secuur afscopen van de Kleyen. Alle paaltjes, hekjes en heggen worden bekeken. 'Je weet het maar nooit' en 'niet geschoten is altijd mis' zijn de motto's die ik heb. Ik geloof dat je vanzelf leuke soorten ontdekt als je maar vaak en regelmatig dezelfde gebieden afzoekt. Daar hoef je niet voor aan de kust te wonen (hoewel dat wel helpt, klopt). Een kwestie van doorzetten en stug volhouden en je loopt vanzelf tegen leuke soorten aan.

Zo ook op de 11e, ineens staat er een Kraanvogel in mijn beeld. De vogel is nog niet helemaal op kleur en het lijkt me een derde kalenderjaar vogel. De vogel is de Kleyen - tot vandaag in ieder geval - erg trouw, aan het begin van de middag kon ik hem of haar nog steeds daar vinden.

Een dag later fiets ik opnieuw mijn rondje. Omdat er redelijk wat Beflijsters gezien zijn kijk ik alle heggen en weilanden zeer nauwgezet af. En ook dit levert weer iets moois op: vier Beflijsters laten zich, wel op redelijke afstand, goed bekijken. Maar toch is dit voor mij nog niet genoeg. In de weilanden vlak voor ons huis staan ook allemaal heggen en waarom zou daar geen Beflijster in te vinden zijn? Die soort ontbreekt natuurlijk nog op de huislijst. Dit is de kans er eentje op te krijgen en zo sta ik vrijdagochtend heel vroeg met mijn telescoop in de voorkamer de weilanden af te scopen. Niets. In de loop van de dag krijg ik dan een sms van Daniel Doer (werkt bij de NABU in Kranenburg en is op dat moment aan het inventarisen in de Kleyen). 'Kleyen, 15 Ringdsrossels!!' is zijn melding en dat geeft nog meer hoop. Het is blijkbaar een goed Beflijster-voorjaar en deze kans mag ik niet laten lopen.

Dus sta ik zaterdagmorgen weer met de scoop in de kamer. En dan is het raak, in een struik zit een heel fraaie man Beflijster zich te poetsen. Ik kijk verder en zie dan nog twee vogels zitten, diep in de struiken en bijna niet te zien. Er vliegen dan ineens Merels door mijn beeld en ik weet bijna wel zeker dat het Beflijsters waren. De vogels verdwijnen echter heel snel uit beeld en laten me een beetje gefrustreerd achter. Minimaal drie vogels dus! Nieuw op de tuinlijst, nummer 113!

's Middags werk ik in de tuin als ik plotseling een Roek hoor. 'Dat kan toch niet?' is mijn eerste reactie en grijp direct mijn kijker. En het kan wel, luid roepend vliegt een Roek over de tuin (nr 114). Waar die vandaag mag komen, Joost zal het zeker niet weten. De dichtstbijzijnde kolonie in Duitsland is bij Emmerich en volgens mij is in Nederland ook niet een kolonie die echt heel dichtbij Zyfflich ligt. Een leuk en wel heel erg onverwachte nieuwkomer op de Zyfflichiaanse tuinlijst. Ik had eerder een Zwarte Ooievaar, Steppekiek of Dwergarend verwacht dan deze soort...

Met de Beflijsters blijft het ondertussen goed gaan. Het is nu zondag en vanmorgen bij het allereerste licht zag ik al direct een vogel zitten in de favoriete struik. Blijkbaar hebben ze die want ik zie ze bijna steevast in dezelfde struik zitten. De vogels vertonen steeds hetzelfde gedrag. Ze zitten doodstil midden in de struik en vliegen dan zo nu en dan het weiland op om te fourageren. Dit doen ze een tijdje en daarna verdwijnen ze weer in de struik. Ze zitten dan heel stil en zijn bijna niet te zien. Later op de ochtend kijk ik weer en zie dan op het gras vijf vogels (mannen) fourageren. Ik probeer ze te fotograferen en dat lukt wonderwel goed.

ps. @ Corstiaan: je hebt gelijk, natuurlijk zijn vrouwen groter dan mannen (zie mijn blog over de Slechtvalken van het Kranenburger Bruch). Dank voor je opmerkzaamheid!
pps. de komende week zal het hier noodgedwongen een beetje stil zijn. Ik zit de hele week op Schiermonnikoog, hoop daar Rotganzen te vangen en daarvan een flink aantal zenders te geven.

Azoren

Van 23 maart tot en met 4 april was ik op vakantie op de Azoren. Naast veel wandelen, lekker eten en genieten van de cultuur was er zeker ook volop tijd om te vogelen. Eind maart / begin april is misschien niet de meest voor de hand liggende periode om naar de Azoren te gaan, zeker niet als je spannende vogelsoorten wilt zien. Nou, dat viel allemaal reuze mee, net zoals ik al verwacht had. In totaal zagen we 52 soorten vogels, niet veel maar toch ook niet heel erg weinig.

We hebben vier eilanden bezocht: São Miguel, Faial, Pico en het spannenste eiland Terceira. Het laatste eiland is zo spannend omdat daar, bij het dorpje Cabo da Praia, een onooglijk zoetwatermoerasje is waarin steltlopers te vinden zijn. We hebben deze plek 1 keer bezocht en dat viel  niet tegen. Een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier waren de absolute hoogtepunten. Het is superspannend om achter olieterminals te staan, en kleine plasjes af te scopen. Deze plek is magisch en hier kan je alles verwachten.

Waar ook veel te verwachten is is de haven van Praia da Vitoria dat ook op Terceira ligt. Hier zijn regelmatig groepjes Ringsnavelmeeuwen te vinden. Het blijft briljant in het zonnetje op het strand te staan en te kijken naar 13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw die vlak voor je neus staan. Helaas werkt ook hier de wet van Murphy en werden precies op het moment dat ik foto’s wilde gaan maken de meeuwen verjaagd door de enige persoon die op het strand rondliep, een klein jochie… Gelukkig  streken de vogels neer op het water en kon ik toch nog wat redelijke plaatjes maken.

In Praia da Vitoria ligt ook een klein soort parkje met veel riet er omheen. Hier zit al lange tijd af en toe een Woodduck. Je kan sceptisch over dit Amerikaanse eendje zijn, maar ik was maar wat blij ‘m tijdens mijn laatste bezoekje aan het parkje tegen te komen. Waar ik enorm blij mee was (en nog steeds ben) is de Amerikaanse Roerdomp. Ook deze zit al een tijdje in het parkje maar laat zich – zoals dat meestal met Roerdompen het geval is – erg lastig en zelden bekijken. Wij hadden heel veel geluk omdat de vogel zich geweldig mooi liet bekijken. Het lukte me zelfs een nog redelijk plaatje van de vogel te maken, iets waar ik nog steeds helemaal happy van kan worden. 

Twee keer kwamen we groepjes Huiszwaluwen tegen en nog een Gierzwaluw. Zeldzaamheden op de Azoren, elk jaar worden ze wel gezien maar in zeer lage aantallen. Leuk was onze ontdekking van een Alpengierzwaluw op het eiland Faial. Het was nog maar de achtste voor de Azoren en de eerste voor het eiland Faial!

 

De Alpengier met op de achtergrond de vulkaan Pico van het gelijknamige eiland.

Gelukkig lukte het ons ook de enige endeem die de Azoren rijk is te zien te krijgen. Eind maart is niet echt de optimale periode voor de Azores Bullfinch (Azoriaanse Goudvink denk ik?). We waren van plan twee dagen te gaan wandelen in dat deel van het eiland waar deze vink voor komt. Helaas was het de eerste dag regenachtig en was het mistig en regende het hoger in de bergen. We besloten daarom maar een wandeling te gaan doen vlak langs de kust. Dat is lager gelegen en daar was het veel beter weer. Veel hoop had ik niet de Goudvink daar ergens tegen te komen. Maar, tijdens een steile afdaling naar een klein dorpje aan zee liepen we door een dicht bos. Terwijl ik mijn uiterste best deed niet uit te glijden en naar beneden te storten hoorde ik een Goudvink roepen. En toen zaten daar, vlak voor onze neuzen,  twee van die zeer zeldzame Azoriaanse Goudvinken. Niet meer dan een meter of drie van ons af. Echt schuw zijn ze niet, maar ze bewegen niet en vliegen niet heen en weer. Daardoor zijn ze heel erg lastig te vinden, zeker in de wirwar van al die bomen en struiken in het subtropisch bos. Ik was met deze onverwachte Goudvinken wel heel erg blij, scheelde me een – ongetwijfeld frustrerende – regendag in een mistig en nat bos. 

 

 

Wat niet lukte was de White-tailed Tropicbird. Deze was net voordat wij Terceira bezochten twee maal gezien. Ik heb mijn uiterste best gedaan en zo vaak en lang mogelijk op een strategische plek gestaan maar de vogel heb ik niet mogen zien. Gelukkig is de vogel tot op heden ook nog niet meer gezien, dus die zal wel echt weg zijn. Wat ook niet lukte was de Belted Kingfisher van het eiland Pico. Tijdens de vier dagen dat wij op dit eiland verbleven heb ik elk moment dat het maar even kon aangegrepen om Lajos do Pico te bezoeken. Eindeloos de rotsen afgezocht en de kleine lagune afgelopen... maar helaas, de Kingfisher bleef onvindbaar.

Wel vindbaar was de Kleine Kokmeeuw op het eiland Terceira. Deze verbleef in een groepje Kokmeeuwen en was heel eenvoudig te vinden. Het lukte me net voordat de hele groep opvloog een foto te maken. Beter iets dan niets denk ik dan maar als positief mens!

Op São Miguel zijn een aantal meertjes te vinden, en hier kan je heel eenvoudig leuke Amerikaanse eenden bekijken. We zagen hier een Dikbekfuut, Kleine Toppers, Ringsnaveleenden en een Amerikaanse Meerkoet. Grappig was dat de Ringsnaveleenden (twee mannetjes) veel aan het baltsen waren en daarbij het vrouwtje Kleine Topper probeerden te verleiden. Dit tot grote frustratie van het mannetje Kleine Topper. Ook ontdekten we op een meer nog een Visarend. Grappig is dat je niet zeker weet waar die vandaan komt, vanuit het oosten (Europa dus) of toch vanuit het westen (Amerika)?

Ringsnaveleenden, Kleine Toppers en Toppers

Kuhls Pijlstormvogel

Nog een Kuhls

Ringsnavelmeeuw (boven en onder)

 

 

13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw

Hierboven twee foto's van de plasjes bij Cabo da Praia. Deze kleine plasjes op deze onooglijke locatie is de allerbeste plek voor Amerikaanse steltlopers in de Western Paleartic! Toen wij hier waren vonden we hier Krombekken, heel veel Steenlopers en Drietenen, Kemphanen, Grutto's, Strandplevieren, Kanoeten, Bontbekplevieren en een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier...

Kortom, het is echt heel erg leuk vogelen op de Azoren. Het is superspannend al die leuke plekjes af te zoeken. Op al die plekken kan je zomaar tegen een megazeldzame dwaalgast aanlopen. Buiten die leuke plekjes kan het soms wat saai zijn, dan zie je alleen maar Merels, Roodborsten en Grote Gele Kwikken. Maar dat mag de pret zeker niet drukken! Verder is het eten daar heerlijk (zeker als je een visliefhebber bent), zijn de Azorianen (heten die werkelijk zo?) heel erg aardig en vriendelijk en is het landschap nog veel groener dan Ierland.  Ik ben zeker van plan weer eens die kant op te gaan, snoepen van zowel Amerikaanse als Europese vogels bevalt me toch wel heel erg goed!

Ps. waarnemingen van de Azoren kan je hier Waarnemingen Azoren vinden. Ook kan je hier een deel van de waarnemingen die wij gedaan hebben terug vinden.

Wandervalken und mehr

Hoogtepunten:

Langs een weggetje met de mooie naam Dingdung, midden in de Duffelt, was ergens in november een Klapekster gezien. Elke keer als ik hier kwam probeerde ik deze vogel te vinden. Dit lukte me echter nooit, tot een week geleden. Tijdens het tellen van ganzen reed ik over de Dingdung. Ik stopte op verschillende plekjes en keek of ik ergens ganzen kon vinden. Echt op een Klapekster rekenende ik al niet meer. En misschien bracht dat het geluk, want vlak voor me zat ineens een Klapekster in een boompje. "Dus toch nog!", dacht ik. De vogel liet zich even mooi bekijken en vloog daarna snel weg, uit zicht. Dit is dan de vierde overwinterende vogel in de Duffelt. Ik ga er maar vanuit dat dit dezelfde vogel is als die in afgelopen november op dezelfde plek gezien is.

Op dezelfde dag als het avontuurtje hierboven, vlogen meerdere groepen Kraanvogels over. Een mooie groep van 17 vogels vloog in westelijke (!) richting over Zyfflich en later op de dag zag ik een groep van ongeveer 25 Kraanvogels in noordelijke richting vliegen. De vogels pakte ik laat op en ze vlogen toen al redelijk ver van me vandaan.

Iets meer dan een week geleden fietste ik terug naar huis als ik ineens een Rode Wouw zie vliegen. De vogel vliegt evenwijdig aan de B9, de doorgaande weg van Nijmegen naar Kranenburg. Plotseling maakt de vogel een draai en gaat in een boom zitten. Het is dan al een beetje schemerig aan het worden en het kan niet anders dan dat de vogel hier gaat slapen. Eerst lukt het me niet de Wouw te vinden maar na wat heen en weer fietsen en speuren door de telescoop lukt het me, een fraaie Königsweihe zit loom voor zich uit te kijken. Grappig dat deze vogel een plek uitzoekt om te pitten die vlak bij een redelijk drukke weg ligt. Als ik 's morgens om kwart over zes naar mijn werk rij kom ik langs de plek waar de Wouw moet zitten te slapen. Ik let extra op of ik de vogel ergens nog zie zitten maar dat lukt niet, of ik rij te snel of de vogel is heel erg vroeg opgestaan. Ik denk eigenlijk dat ik iets te snel gereden ben...

Afgelopen zondag was het de laatste ganzenteldag van de afgelopen winter. Veel ganzen kom ik niet meer tegen, aan het einde van de dag heb ik 0 Kolganzen geteld, en dat is uniek. De ganzen zijn nu blijkbaar echt vertrokken. Een paar dagen eerder telde ik nog rond de 2500 Kolganzen. Ik rij in de buurt van Kranenburg als ik plotseling een grote valk zie vliegen. De vogel is groot en zwaar en heeft plotseling gezelschap van een tweede - iets kleinere - valk. Slechtvalken!! De vogels jagen samen achter een Houtduif aan. Deze duikt in het struikgewas en de valken geven de jacht al snel op. De vogels vliegen een rondje en gaan dan naast elkaar op een kleine hoogspanningsmast zitten, hierbij luid roepend. Al snel vliegt de kleinere vogel (het vrouwtje?) op en gaat een paal verder zitten. Dan strijkt er op de draad, zo te zien vlak naast de valk, een Holenduif neer. De vogel is of levensmoe of heel erg nieuwsgierig. Met uitgestrekte nek zit de duif de valk uitvoerig te bekijken. De Slechtvalk kijkt zo nu en dan naar de Holenduif maar doet verder niets. Dan vliegt het vrouwtje plotseling weg en gaat de man er supersnel achteraan. Zo vliegen ze gezamenlijk weg in noordelijke richting. Dit kunnen natuurlijk het broedpaar van Emmerich aan de Rijn zijn, dat is hemelsbreed ongeveer 13 km ver weg. Ik heb eigenlijk geen idee of broedpaartjes rondzwerven. Ik eigenlijk geen idee of dit een broedpaar is...

En alsof de duvel er mee speelt kom ik later langs de Dingdung (die weg ken je ondertussen!) een derde Slechtvalk tegen. Deze vogel jaagt eerst op Kieviten en gaat dan - zonder buit - op de akker zitten. Het is een bakbeest van een vogel, bijna net zo groot als de Buizerd die iets verderop op de akker zit. De vogel zit een tijdje op de akker en vliegt dan op en is plotseling in westelijke richting verdwenen.

De komende twee weken zal het misschien hier iets stiller zijn dan normaal. Ik ben voor twee weken op vakantie naar de Azoren. Niet de meest spannende tijd, maar toch is daar nog genoeg te beleven. Veel leuke (Amerikaanse) stelten, eenden en meeuwen... en op Pico zit nog steeds een (heel lastige en onberekenbare) Belted Kingfisher. Als het me lukt ergens online te komen (zeg je dat zo?) en als ik tijd heb dan bericht ik jullie vanaf de Azoren. Stay tuned !

Schön !

Even snel een korte opsomming: meerdere groepen Kraanvogels, een slapende Rode Wouw en warempel ontdekte ik nog een overwinterende Klapekster in de omgeving van Zyfflich. Meer over dit alles is zeer spoedig hier te lezen!

Tolle Beobachtungen

Tijd voor een update met de leukste vogelwaarnemingen van de laatste tijd.

De Klapekster bij Zyfflich blijft de weilanden onveilig maken. Deze vogel is hier nu sinds november aanwezig en ik ben reuze nieuwsgierig hoe lang hij (zij?) hier nog zal blijven overwinteren. Dat zal toch niet heel erg lang meer zijn.

Nadat ik de afgelopen dagen bijna een stijve nek had gekregen van het zoeken naar Kraanvogels was het afgelopen zaterdag raak. Na een bezoek aan het pannenkoekenrestaurant op de Duivelsberg liepen we, samen met ons bezoek uit Wageningen/Bennekom, terug naar huis. Plotseling zag ik nog net een grotere vogel achter een huis verdwijnen. Na een korte sprint was het duidelijk, een eenzame Kraanvogel vloog hard door in noordelijke richting. Kort daarvoor hadden we een poosje op de Duivelsberg, bij het uitkijkpunt gestaan. Van hieruit kijk je over de Duffelt, met in de verte de Rijn en dichterbij Zyfflich. Twee Ooievaars zeilden over. Dit waren zeker niet de vogels uit de omgeving, deze vlogen hard en hoog door. Terwijl wij zo van het uitzicht stonden te genieten viel me een groep langsvliegende Vinken op. Eerst had ik het niet zo door, maar daarna zag ik weer een groep Vinken vliegen en daarna weer een groep en weer en nog een keer een groep. Tot mijn verbazing vloog de een na de andere groep Vinken over. Sommigen volgden de contour van de Duivelsberg maar het grootste deel vloog direct de Duffelt in, in noordelijke richting. We hebben daar misschien niet langer dan een twintig minuten gestaan maar er moeten vele honderden Vinken gevlogen hebben. Deze groepen vlogen hoog en ik kon ze tijdens het terugwandelend naar Zyfflich, (dus op de 'begaande grond') niet meer vinden.

Zondag was het de bedoeling dat ik in de tuin zou gaan werken. Het was heerlijk weer en ik had goede hoop op Kraanvogels (of een eerste Rode Wouw). Het werken was leuk, hoewel ik niet echt opschoot. Ik keek de hele tijd in de blauwe lucht. Dat dit nuttig was bewees een hoog overvliegende Slechtvalk. Daarnaast vlogen er regelmatig groepjes Buizerds over. Toen aan het begin van de middag de lucht betrok was het met de Buizerds direct afgelopen. Ondanks mijn omhoog turen kon ik er geen enkele meer ontdekken.

Maandag was het feest. Vanuit onze voorste kamer kijk je uit over de weilanden met in de vertel het Reichswald en iets dichterbij de Duivelsberg. Ik heb hier standaard een telescoop staan, onder het motto 'je weet het maar nooit'. Ik was rond half vijf even naar de kamer gelopen om te kijken of ik ergens Kraanvogels zou kunnen ontdekken. Deze ontdekte ik niet, maar ik zag wel twee roofvogels die laag boven de weilanden vlogen, vlak voor ons huis. Een van deze vogels maakte een rondje en dat toverde een lach op mijn gezicht: Rode Wouw. De eerste van dit jaar en niet eentje, het bleken er twee te zijn!  De vogels schuimden de weilanden af en gingen daarbij af en toe zitten. Ik kon ze lange tijd bekijken totdat ze heel langzaam in westelijke richting uit beeld vlogen. De Rode-Wouw-kop is eraf, zal me benieuwen waar de teller aan het einde van het jaar op zal staan.

De afgelopen twee dagen zat ik weer eens in Sleeswijk-Holstein voor ons onderzoek aan de Kleine Zwanen. De heenreis naar het noorden leverde twee mooie groepen Kranen en een Rode Wouw op. Deze vlogen boven de autobahn tussen Bremen en Hamburg. Daarnaast bleken bij een grote groep Kleintjes (met een handvol Wilde Zwanen) een groepje van 13 Kraanvogels te staan. Hoeveel Kraanvogels je ook in je leven mag zien, genoeg zal je er nooit van krijgen!

Fahrad

Nog even kort nieuws.

Zoals jullie weten zit vlakbij Zyfflich al de hele winter een Klapekster. Een kilometer of vijf verder, in het Kranenburger Bruch zit er nog eentje, ook al de hele winter. Al een paar keer was het me opgevallen dat, nadat ik de Brucher Klapekster had gezien, ik vrij snel daarna - nog steeds in het Kranenburger Bruch - weer een Klapekster tegenkwam. Ik had zelfs al eens gedacht dat er twee vogels zouden kunnen zitten. Maar hier nooit echt heel serieus aandacht aan geschonken, tot afgelopen zaterdag.

Nadat ik de vogel van Zyfflich had gezien besloot ik door te fietsen naar de andere Klapekster. In het Kranenburger Bruch aangekomen vond ik deze vogel al vrij snel, in de buurt van zijn vaste stek. Omdat het heerlijk weer was besloot ik de Grote Ronde te fietsen. Ik fietste dus de Bruch uit en zette koers naar Mehr. Ineens zie ik een kleine spechtachtige vogel aan komen vliegen. De vogel vliegt recht op me aan in een golvende vlucht. 'Kleine Bonte', denk ik. De vogel gaat een paar bomen verder zitten en ik moet eerst een stukje terug fietsen voordat ik 'm goed kan bekijken. Klapekster! Ik kijk ernaar en denk bij mezelf, 'hoe kan deze vogel nu hier zo snel zijn?' Die andere Klapekster zag ik voor het laatst ongeveer 10 minuten geleden, op ongeveer anderhalve kilometer van de plek waar deze Klap zit.

Hier wil ik het fijne van weten en ik besluit terug te gaan om het te controleren. Als een dolle fiets ik terug en na enig zoeken blijkt hier een Klapekster te zitten. Ik weet bijna zeker dat die andere Klap me niet ingehaald heeft... dus toch twee? Om het helemaal zeker te weten besluit ik weer terug te fietsen naar die andere Klap (volg je het nog?). Na een supersnelle rit terug sta ik na enige minuten met een tevreden gevoel naar die andere Klapekster te kijken. Dus toch twee vogels!

Samen met de Zyfflicher vogel maakt dat drie vogels in deze omgeving. Bijzonder voor hier. Het is sowieso een goed jaar voor Klapeksters, heeft volgens mij alles te maken met het goede lemmingenjaar in het noorden van Scandinavië...

Rostgans aktualisiert

Even een korte Casarca update.

Het is me gelukt contact te leggen met de Russin (Anastasia Popovkina) die rond 2003 onderzoek heeft gedaan aan de vogels die in en rond Moskou voorkomen. De vogel die ik gezien heb is niet van haar project. Jammer, maar het schept wel duidelijkheid. Ze schreef me dat het type ring dat deze vogel had, niet een ring is die gewoonlijk gebruikt wordt door dierentuinen en particuliere watervogelcollecties. Volgens haar kan dit best een vogel zijn afkomstig uit een onderzoeksproject. Maar welk project kon ze me ook niet vertellen...

Ondertussen heb ik bericht gekregen dat in Bulgarije ook onderzoek is gedaan aan Casarca's. Dit is ook al een aantal jaren geleden, rond 2003 en ook hier zijn kleurringen gebruikt. Ik heb contact opgenomen met de onderzoeksleider en wacht nu op spanning op antwoord. Zou het dan misschien een Bulgaarse vogel zijn? Zodra ik meer weet, lees je het hier!