Ein neuer Rekord!

Het is gelukt, het record Big Day Kleve – dat op 127 soorten stond – is verbroken! Het nieuwe record staat nu op 130 soorten. 

Eerst even een uitleg, waarom nu juist gisteren proberen zo veel mogelijk vogelsoorten in 24 uur te zien in het Kreis (een soort grote gemeente) Kleve? Sinds 2004 organiseert de DDA (een mix tussen de Duitse vogelbescherming en een soort SOVON) elk jaar een Big Day. Dit is standaard de eerste zaterdag van mei, en op deze dag houden teams in het Kreis waar ze wonen (of gestudeerd hebben of ooit gewoond hebben)  een Big Day. Er zijn categorieën voor jonge vogelaars en hele groene vogelaars die de Big Day op de fiets doen. Veel teams laten zich sponseren en vragen aan bedrijven een paar Euro per waargenomen soort. Al dat geld komt dan ten goede aan een goed doel, dit jaar www.ornitho.de (de Duitse waarneming.nl). 

In de afgelopen jaren is er een hele traditie ontstaan en proberen teams steeds fanatieker hun eigen Big Day record of het record dat staat voor hun Kreis te verbreken. Ook per Bundesland (soort provincie, maar dan veel groter dan wij die kennen in Nederland) en voor heel Duitsland is er zo’n strijd ontstaan. Het maakt natuurlijk heel veel uit waar in Duitsland je meedoet. Ligt je Kreis ergens in het midden of zuiden dan kom je niet veel hoger uit dan ergens tussen de 70 en 90 soorten. En dan moet je het al heel erg goed doen. In het noorden (aan de kust) en Kreisen met een veelvoud aan landschappen scoren veel hoger, met gemak 120+. Kleve is zo’n Kreis met veel verschillende landschappen, je hebt het Reichswald, de Duffelt met zijn heggenlandschap en de uiterwaarden en plassen langs de Rijn. Op een goede dag met goed weer (oostenwind, warm en droog) moet je hier ruim boven de 130 soorten uit kunnen komen. Veel hangt af van de voorbereiding, ik noemde al het weer en een bepaalde dosis aan geluk heb je ook nodig. Gisteren viel het weer niet tegen, onze voorbereiding was redelijk en we hadden echt wel wat geluk. 

Als ik alles ga opsommen wat we hebben gezien vrees ik een lang en saai verhaal te gaan schrijven, daarom maar even – chronologisch – de hoogtepunten. 

Ons team – met de naam Adlerauge-KLEobachter – ging om 3:30 uur van start. Net buiten Zyfflich hoorden we een Bosrietzanger zingen, de eerste vogelsoort van de dag. Tot ongeveer 5 uur lukte het Bosuil, Kerkuil en Steenuil te vinden, Ransuil lukte helaas niet. Wel hoorden we de eerste Kwartel. Daarna stond het Kranenburger Bruch op het programma, voor de Blauwborst. Deze moet binnen zijn voordat all Zanglijsters beginnen met zingen en de Blauwborsten niet meer te horen zijn. Na het oprollen van vele moerasvogels vertrokken we naar het Reichswald. 

Een paar dagen voor de Big Day, ontdekte een teamlid een Kortsnavelboomkruiper. Deze bleek nog volop te zingen. Dit is een erg leuke waarneming, tot op heden was deze soort nog maar 1 keer eerder in het Reichswald gezien. De plek waar de vogel zit is overigens niet heel bijzonder, als deze soort hier kan dan kan die (bijna) overal in het Reichswald. Volgens mij zit deze soort ook op veel meer plekken in het Reichswald, alleen komen daar weinig vogelaars. In het woud lukten alle bosvogels vrij eenvoudig, alleen het lukte niet ergens een Kruisbek te zien of te horen te krijgen.  

Via de Duffelt ging het daarna naar de Rijn bij Emmerich. Hier hadden we een overvliegende Rode Wouw en bleken de Zwarte Wouwen van de Emmericher Waard nog steeds aanwezig. Ook hadden we hier een langsvliegende Bruine Kiekendief en aan de oever van de Rijn stond een zeer welkome Kolgans. Daarna waren de uiterwaarden aan de beurt. Hier vielen de eenden tegen, zo hadden we geen Tafeleend, geen Zomertaling en ook hadden we geen enkele wintergast die was blijven hangen.  

De uiterwaarden en plassen langs de Rijn leverden verder nog leuke soorten op als Lepelaar, Velduil, Noordse Kwikken en Dwergmeeuwen. Met de Groene Specht die we om 19:50 uur hoorden roepen (eindelijk!) verbraken we het oude record. Op dat moment stond de stand op 128 soorten en begon het langzaam donker te worden. Na een laatste ultieme poging voor Zomertaling besloten we terug te rijden naar Zyfflich. We hadden op dat moment nog twee soorten niet gezien die we theoretisch in het donker nog  zouden moeten kunnen horen en dus op de lijst mogen bijschrijven: Ransuil en Patrijs.  

In de Duffelt moesten deze soorten mogelijk zijn en daarom besloten we door dit gebied terug te rijden. Het was ongeveer half 10 toen we aankwamen in de Duffelt. Over kleine weggetjes reden we, met groot licht, rond. Zo probeerden we de zo fel begeerde soorten te vinden, dit door op gunstige plekjes stil te gaan staan en ademloos te luisteren naar mogelijke roepende Patrijzen of uilen. En zo gebeurde het onwaarschijnlijke – soms zit het echt mee en klopt alles – vlak voor ons vloog een uil uit een boom. Een Ransuil vloog over een akker en ging verder in een boom zitten. Soort 129 was binnen, en de stemming, die al heel erg goed was, werd nog beter. Een 200 meters verder stopten we weer en toen riepen daar, vanaf twee plekken, Patrijzen. Soort 130 werd bijgeschreven! 

Op de site van de DDA zijn ondertussen door bijna alle teams de resultaten van hun Big Day doorgegeven, en wat denk je? Wij zijn eerste geworden voor de deelstaat Nordrhein-Westfalen en staan in de top 20 voor heel Duitsland (zie resutaten NRWen resultaten heel Duitsland, stukje naar beneden scrollen). Als je bedenkt dat er in totaal 165 teams hebben meegedaan, dan is Kleve toch wel een erg leuke en spannend Kreis om te vogelen. 

Resumerend kan je stellen dat we het goed gedaan hebben, zeker als je bedenkt hoe koud het was. Opvallende missers zijn Sperwer en Spotvogel. De – altijd bewoonde – horst van de Sperwer bleek dit jaar onbewoond en alle Spotvogels die we tijdens de voorbereiding hadden gevonden hielden hun snavels dicht en zongen niet. Ook het missen van de Kruisbek is opvallend, normaal heb je die altijd tijdens een bezoek aan het Reichswald. Raaf is ook een opvallende misser. We hadden een zekere plek, maar de vogels waren er even niet of hielden zich heel erg stil… Maar we hadden ook geluk, met meeuwen, met steltlopers (12 soorten) en met Rode- en Zwarte Wouw, Lepelaar en Velduil.Is er meer mogelijk vraag je jezelf dan af. Volgens mij wel, met goed weer moet nog veel meer gezien kunnen worden. Volgens mij kunnen er nog wel 5-10 soorten bij… dat zal moeilijk zijn, maar niet onmogelijk… Een jaartje wachten, dan weten we meer!! 

ps. foto's komen nog... eerst maar even de tekst ;-)

Neuigkeiten

Hier een samenvatting van het leukste vogelnieuws van de afgelopen tijd:

 Grauwe Gors: op vrijdag 27 april ontdekt Daniel Doer (NABU Kranenburg) tijdens het inventariseren in de Kleyen een zingende Grauwe Gors (zie Grauwe Gors Ornitho). Ik krijg direct een zeer vrolijke sms van hem. Helaas zit ik op dat moment al enige tijd in de auto op weg naar een promotie in het verre Groningen. De vogel lijkt ter plaatse te zijn. De dag erna ga ik ’s morgens heel vroeg direct naar de Kleyen, maar helaas is de vogel niet meer aanwezig. Later blijkt dat Daniel de vogel vrijdagmiddag ook al niet meer aantrof. De dagen daarna bezoek ik de plek nog een paar keer, maar zonder enig resultaat.

 Roodpootvalk: op dinsdag 1 mei fiets ik mijn vaste rondje. Ik speur de Kleyen af, maar iets leuks is er niet te ontdekken. Ik kom nog een Paap tegen en bedenk me dat ik wel heel weinig Tapuiten zie dit jaar. Ik heb nu nog maar 1 vogel in de omgeving van Zyfflich gezien… heel anders dan het vorige jaar, toen zag ik groepen van wel 30 vogels. Zo mijmerend fiets ik verder als ik een valkje zie vliegen. Iets valt me op en als ik kijk zie ik waarom, het is een mooie vrouw Roodpootvalk! De vogel vliegt voor me langs, gaat even bidden, vliegt verder en strijkt dan redelijk ver neer in een struik. Te ver voor een foto, die ik dan ook nog met tegenlicht moet zien te maken. Ik besluit om te fietsen, dat zal als ik hard fiets een goede 10 minuten duren, maar het is de moeite van het proberen waard. Ik trampel mijn longen uit mijn lijf maar veel levert het me niet op. Als ik aankom op de plek waar ik de foto wil maken is de vogel verdwenen. Hoewel ik de struik waarin de vogel zat in het oog probeerde te houden is dat toch niet gelukt. De Roodpootvalk is weg en blijft weg. Desalniettemin ben ik enorm blij met de waarneming, mijn eerste Roodpootvalk hier!

Emmericher Waard:  ook dit jaar help ik mee met het inventariseren van deze fraaie uiterwaarden.  Een bijzonder gebied waar de kans op zeldzaamheden reëel is. Kleine weilandjes, veel heggen, veel struweel en een fraaie kleine plas direct naast de Rijn. Ook dit jaar zitten hier weer een paartje Zwarte Wouwen. Het is Koninginnedag als wij ’s morgens vroeg aan de koffie zitten langs die fraaie kleine plas. Plotseling zwemt er iets voor ons langs, we zien het nog net onderduiken. Het duurt dan even maar dan komt ‘het ‘ weer boven. Een Bever kijkt ons nieuwsgierig aan! Een meter of 15 voor ons dobbert hij (zij?) in het water. Het lijkt erop dat de Bever totaal niet bang is. Hij lijkt eerder nieuwsgierig en zwemt een paar keer voor ons heen en weer. Dan duikt de Bever onder en daarna zien we ‘m niet meer terug. Bevers zag ik al enige malen eerder, maar zo mooi als deze zag ik ze nog nooit!

Bird Race: morgen is het in heel Duitsland Bird Race Dag. In heel het land zijn bijna 200 teams onderweg om te proberen zoveel mogelijk vogelsoorten in 1 dag te zien te krijgen. Veel teams hebben sponsoren die geld geven per waargenomen vogelsoort. Het ingezamelde geld komt ten goede aan ornitho.de. Het idee is om je te beperken tot het Kreis (dit is de gemeente in het Duits), dus wij gaan op stap in de gemeente (of Kreis) Kleve. Het record staat op 127 soorten maar volgens mij moet dit verbroken kunnen worden. Aan het team zal het niet liggen, dat is er helemaal klaar voor! In het volgende blog een verslag van de race, hoe we het record verbreken en welke zeldzaamheden we allemaal te zien kregen. Stay tuned!  

Neu: Ringdrosseln und Saatkrähe!

Eerst nog even dit, op 11 april fiets ik mijn vaste rondje. Bij dit vaste rondje hoort het heel secuur afscopen van de Kleyen. Alle paaltjes, hekjes en heggen worden bekeken. 'Je weet het maar nooit' en 'niet geschoten is altijd mis' zijn de motto's die ik heb. Ik geloof dat je vanzelf leuke soorten ontdekt als je maar vaak en regelmatig dezelfde gebieden afzoekt. Daar hoef je niet voor aan de kust te wonen (hoewel dat wel helpt, klopt). Een kwestie van doorzetten en stug volhouden en je loopt vanzelf tegen leuke soorten aan.

Zo ook op de 11e, ineens staat er een Kraanvogel in mijn beeld. De vogel is nog niet helemaal op kleur en het lijkt me een derde kalenderjaar vogel. De vogel is de Kleyen - tot vandaag in ieder geval - erg trouw, aan het begin van de middag kon ik hem of haar nog steeds daar vinden.

Een dag later fiets ik opnieuw mijn rondje. Omdat er redelijk wat Beflijsters gezien zijn kijk ik alle heggen en weilanden zeer nauwgezet af. En ook dit levert weer iets moois op: vier Beflijsters laten zich, wel op redelijke afstand, goed bekijken. Maar toch is dit voor mij nog niet genoeg. In de weilanden vlak voor ons huis staan ook allemaal heggen en waarom zou daar geen Beflijster in te vinden zijn? Die soort ontbreekt natuurlijk nog op de huislijst. Dit is de kans er eentje op te krijgen en zo sta ik vrijdagochtend heel vroeg met mijn telescoop in de voorkamer de weilanden af te scopen. Niets. In de loop van de dag krijg ik dan een sms van Daniel Doer (werkt bij de NABU in Kranenburg en is op dat moment aan het inventarisen in de Kleyen). 'Kleyen, 15 Ringdsrossels!!' is zijn melding en dat geeft nog meer hoop. Het is blijkbaar een goed Beflijster-voorjaar en deze kans mag ik niet laten lopen.

Dus sta ik zaterdagmorgen weer met de scoop in de kamer. En dan is het raak, in een struik zit een heel fraaie man Beflijster zich te poetsen. Ik kijk verder en zie dan nog twee vogels zitten, diep in de struiken en bijna niet te zien. Er vliegen dan ineens Merels door mijn beeld en ik weet bijna wel zeker dat het Beflijsters waren. De vogels verdwijnen echter heel snel uit beeld en laten me een beetje gefrustreerd achter. Minimaal drie vogels dus! Nieuw op de tuinlijst, nummer 113!

's Middags werk ik in de tuin als ik plotseling een Roek hoor. 'Dat kan toch niet?' is mijn eerste reactie en grijp direct mijn kijker. En het kan wel, luid roepend vliegt een Roek over de tuin (nr 114). Waar die vandaag mag komen, Joost zal het zeker niet weten. De dichtstbijzijnde kolonie in Duitsland is bij Emmerich en volgens mij is in Nederland ook niet een kolonie die echt heel dichtbij Zyfflich ligt. Een leuk en wel heel erg onverwachte nieuwkomer op de Zyfflichiaanse tuinlijst. Ik had eerder een Zwarte Ooievaar, Steppekiek of Dwergarend verwacht dan deze soort...

Met de Beflijsters blijft het ondertussen goed gaan. Het is nu zondag en vanmorgen bij het allereerste licht zag ik al direct een vogel zitten in de favoriete struik. Blijkbaar hebben ze die want ik zie ze bijna steevast in dezelfde struik zitten. De vogels vertonen steeds hetzelfde gedrag. Ze zitten doodstil midden in de struik en vliegen dan zo nu en dan het weiland op om te fourageren. Dit doen ze een tijdje en daarna verdwijnen ze weer in de struik. Ze zitten dan heel stil en zijn bijna niet te zien. Later op de ochtend kijk ik weer en zie dan op het gras vijf vogels (mannen) fourageren. Ik probeer ze te fotograferen en dat lukt wonderwel goed.

ps. @ Corstiaan: je hebt gelijk, natuurlijk zijn vrouwen groter dan mannen (zie mijn blog over de Slechtvalken van het Kranenburger Bruch). Dank voor je opmerkzaamheid!
pps. de komende week zal het hier noodgedwongen een beetje stil zijn. Ik zit de hele week op Schiermonnikoog, hoop daar Rotganzen te vangen en daarvan een flink aantal zenders te geven.

Azoren

Van 23 maart tot en met 4 april was ik op vakantie op de Azoren. Naast veel wandelen, lekker eten en genieten van de cultuur was er zeker ook volop tijd om te vogelen. Eind maart / begin april is misschien niet de meest voor de hand liggende periode om naar de Azoren te gaan, zeker niet als je spannende vogelsoorten wilt zien. Nou, dat viel allemaal reuze mee, net zoals ik al verwacht had. In totaal zagen we 52 soorten vogels, niet veel maar toch ook niet heel erg weinig.

We hebben vier eilanden bezocht: São Miguel, Faial, Pico en het spannenste eiland Terceira. Het laatste eiland is zo spannend omdat daar, bij het dorpje Cabo da Praia, een onooglijk zoetwatermoerasje is waarin steltlopers te vinden zijn. We hebben deze plek 1 keer bezocht en dat viel  niet tegen. Een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier waren de absolute hoogtepunten. Het is superspannend om achter olieterminals te staan, en kleine plasjes af te scopen. Deze plek is magisch en hier kan je alles verwachten.

Waar ook veel te verwachten is is de haven van Praia da Vitoria dat ook op Terceira ligt. Hier zijn regelmatig groepjes Ringsnavelmeeuwen te vinden. Het blijft briljant in het zonnetje op het strand te staan en te kijken naar 13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw die vlak voor je neus staan. Helaas werkt ook hier de wet van Murphy en werden precies op het moment dat ik foto’s wilde gaan maken de meeuwen verjaagd door de enige persoon die op het strand rondliep, een klein jochie… Gelukkig  streken de vogels neer op het water en kon ik toch nog wat redelijke plaatjes maken.

In Praia da Vitoria ligt ook een klein soort parkje met veel riet er omheen. Hier zit al lange tijd af en toe een Woodduck. Je kan sceptisch over dit Amerikaanse eendje zijn, maar ik was maar wat blij ‘m tijdens mijn laatste bezoekje aan het parkje tegen te komen. Waar ik enorm blij mee was (en nog steeds ben) is de Amerikaanse Roerdomp. Ook deze zit al een tijdje in het parkje maar laat zich – zoals dat meestal met Roerdompen het geval is – erg lastig en zelden bekijken. Wij hadden heel veel geluk omdat de vogel zich geweldig mooi liet bekijken. Het lukte me zelfs een nog redelijk plaatje van de vogel te maken, iets waar ik nog steeds helemaal happy van kan worden. 

Twee keer kwamen we groepjes Huiszwaluwen tegen en nog een Gierzwaluw. Zeldzaamheden op de Azoren, elk jaar worden ze wel gezien maar in zeer lage aantallen. Leuk was onze ontdekking van een Alpengierzwaluw op het eiland Faial. Het was nog maar de achtste voor de Azoren en de eerste voor het eiland Faial!

 

De Alpengier met op de achtergrond de vulkaan Pico van het gelijknamige eiland.

Gelukkig lukte het ons ook de enige endeem die de Azoren rijk is te zien te krijgen. Eind maart is niet echt de optimale periode voor de Azores Bullfinch (Azoriaanse Goudvink denk ik?). We waren van plan twee dagen te gaan wandelen in dat deel van het eiland waar deze vink voor komt. Helaas was het de eerste dag regenachtig en was het mistig en regende het hoger in de bergen. We besloten daarom maar een wandeling te gaan doen vlak langs de kust. Dat is lager gelegen en daar was het veel beter weer. Veel hoop had ik niet de Goudvink daar ergens tegen te komen. Maar, tijdens een steile afdaling naar een klein dorpje aan zee liepen we door een dicht bos. Terwijl ik mijn uiterste best deed niet uit te glijden en naar beneden te storten hoorde ik een Goudvink roepen. En toen zaten daar, vlak voor onze neuzen,  twee van die zeer zeldzame Azoriaanse Goudvinken. Niet meer dan een meter of drie van ons af. Echt schuw zijn ze niet, maar ze bewegen niet en vliegen niet heen en weer. Daardoor zijn ze heel erg lastig te vinden, zeker in de wirwar van al die bomen en struiken in het subtropisch bos. Ik was met deze onverwachte Goudvinken wel heel erg blij, scheelde me een – ongetwijfeld frustrerende – regendag in een mistig en nat bos. 

 

 

Wat niet lukte was de White-tailed Tropicbird. Deze was net voordat wij Terceira bezochten twee maal gezien. Ik heb mijn uiterste best gedaan en zo vaak en lang mogelijk op een strategische plek gestaan maar de vogel heb ik niet mogen zien. Gelukkig is de vogel tot op heden ook nog niet meer gezien, dus die zal wel echt weg zijn. Wat ook niet lukte was de Belted Kingfisher van het eiland Pico. Tijdens de vier dagen dat wij op dit eiland verbleven heb ik elk moment dat het maar even kon aangegrepen om Lajos do Pico te bezoeken. Eindeloos de rotsen afgezocht en de kleine lagune afgelopen... maar helaas, de Kingfisher bleef onvindbaar.

Wel vindbaar was de Kleine Kokmeeuw op het eiland Terceira. Deze verbleef in een groepje Kokmeeuwen en was heel eenvoudig te vinden. Het lukte me net voordat de hele groep opvloog een foto te maken. Beter iets dan niets denk ik dan maar als positief mens!

Op São Miguel zijn een aantal meertjes te vinden, en hier kan je heel eenvoudig leuke Amerikaanse eenden bekijken. We zagen hier een Dikbekfuut, Kleine Toppers, Ringsnaveleenden en een Amerikaanse Meerkoet. Grappig was dat de Ringsnaveleenden (twee mannetjes) veel aan het baltsen waren en daarbij het vrouwtje Kleine Topper probeerden te verleiden. Dit tot grote frustratie van het mannetje Kleine Topper. Ook ontdekten we op een meer nog een Visarend. Grappig is dat je niet zeker weet waar die vandaan komt, vanuit het oosten (Europa dus) of toch vanuit het westen (Amerika)?

Ringsnaveleenden, Kleine Toppers en Toppers

Kuhls Pijlstormvogel

Nog een Kuhls

Ringsnavelmeeuw (boven en onder)

 

 

13 Ringsnavelmeeuwen, 1 Stormmeeuw en een Zwartkopmeeuw

Hierboven twee foto's van de plasjes bij Cabo da Praia. Deze kleine plasjes op deze onooglijke locatie is de allerbeste plek voor Amerikaanse steltlopers in de Western Paleartic! Toen wij hier waren vonden we hier Krombekken, heel veel Steenlopers en Drietenen, Kemphanen, Grutto's, Strandplevieren, Kanoeten, Bontbekplevieren en een Grijze Strandloper en Amerikaanse Bontbekplevier...

Kortom, het is echt heel erg leuk vogelen op de Azoren. Het is superspannend al die leuke plekjes af te zoeken. Op al die plekken kan je zomaar tegen een megazeldzame dwaalgast aanlopen. Buiten die leuke plekjes kan het soms wat saai zijn, dan zie je alleen maar Merels, Roodborsten en Grote Gele Kwikken. Maar dat mag de pret zeker niet drukken! Verder is het eten daar heerlijk (zeker als je een visliefhebber bent), zijn de Azorianen (heten die werkelijk zo?) heel erg aardig en vriendelijk en is het landschap nog veel groener dan Ierland.  Ik ben zeker van plan weer eens die kant op te gaan, snoepen van zowel Amerikaanse als Europese vogels bevalt me toch wel heel erg goed!

Ps. waarnemingen van de Azoren kan je hier Waarnemingen Azoren vinden. Ook kan je hier een deel van de waarnemingen die wij gedaan hebben terug vinden.

Wandervalken und mehr

Hoogtepunten:

Langs een weggetje met de mooie naam Dingdung, midden in de Duffelt, was ergens in november een Klapekster gezien. Elke keer als ik hier kwam probeerde ik deze vogel te vinden. Dit lukte me echter nooit, tot een week geleden. Tijdens het tellen van ganzen reed ik over de Dingdung. Ik stopte op verschillende plekjes en keek of ik ergens ganzen kon vinden. Echt op een Klapekster rekenende ik al niet meer. En misschien bracht dat het geluk, want vlak voor me zat ineens een Klapekster in een boompje. "Dus toch nog!", dacht ik. De vogel liet zich even mooi bekijken en vloog daarna snel weg, uit zicht. Dit is dan de vierde overwinterende vogel in de Duffelt. Ik ga er maar vanuit dat dit dezelfde vogel is als die in afgelopen november op dezelfde plek gezien is.

Op dezelfde dag als het avontuurtje hierboven, vlogen meerdere groepen Kraanvogels over. Een mooie groep van 17 vogels vloog in westelijke (!) richting over Zyfflich en later op de dag zag ik een groep van ongeveer 25 Kraanvogels in noordelijke richting vliegen. De vogels pakte ik laat op en ze vlogen toen al redelijk ver van me vandaan.

Iets meer dan een week geleden fietste ik terug naar huis als ik ineens een Rode Wouw zie vliegen. De vogel vliegt evenwijdig aan de B9, de doorgaande weg van Nijmegen naar Kranenburg. Plotseling maakt de vogel een draai en gaat in een boom zitten. Het is dan al een beetje schemerig aan het worden en het kan niet anders dan dat de vogel hier gaat slapen. Eerst lukt het me niet de Wouw te vinden maar na wat heen en weer fietsen en speuren door de telescoop lukt het me, een fraaie Königsweihe zit loom voor zich uit te kijken. Grappig dat deze vogel een plek uitzoekt om te pitten die vlak bij een redelijk drukke weg ligt. Als ik 's morgens om kwart over zes naar mijn werk rij kom ik langs de plek waar de Wouw moet zitten te slapen. Ik let extra op of ik de vogel ergens nog zie zitten maar dat lukt niet, of ik rij te snel of de vogel is heel erg vroeg opgestaan. Ik denk eigenlijk dat ik iets te snel gereden ben...

Afgelopen zondag was het de laatste ganzenteldag van de afgelopen winter. Veel ganzen kom ik niet meer tegen, aan het einde van de dag heb ik 0 Kolganzen geteld, en dat is uniek. De ganzen zijn nu blijkbaar echt vertrokken. Een paar dagen eerder telde ik nog rond de 2500 Kolganzen. Ik rij in de buurt van Kranenburg als ik plotseling een grote valk zie vliegen. De vogel is groot en zwaar en heeft plotseling gezelschap van een tweede - iets kleinere - valk. Slechtvalken!! De vogels jagen samen achter een Houtduif aan. Deze duikt in het struikgewas en de valken geven de jacht al snel op. De vogels vliegen een rondje en gaan dan naast elkaar op een kleine hoogspanningsmast zitten, hierbij luid roepend. Al snel vliegt de kleinere vogel (het vrouwtje?) op en gaat een paal verder zitten. Dan strijkt er op de draad, zo te zien vlak naast de valk, een Holenduif neer. De vogel is of levensmoe of heel erg nieuwsgierig. Met uitgestrekte nek zit de duif de valk uitvoerig te bekijken. De Slechtvalk kijkt zo nu en dan naar de Holenduif maar doet verder niets. Dan vliegt het vrouwtje plotseling weg en gaat de man er supersnel achteraan. Zo vliegen ze gezamenlijk weg in noordelijke richting. Dit kunnen natuurlijk het broedpaar van Emmerich aan de Rijn zijn, dat is hemelsbreed ongeveer 13 km ver weg. Ik heb eigenlijk geen idee of broedpaartjes rondzwerven. Ik eigenlijk geen idee of dit een broedpaar is...

En alsof de duvel er mee speelt kom ik later langs de Dingdung (die weg ken je ondertussen!) een derde Slechtvalk tegen. Deze vogel jaagt eerst op Kieviten en gaat dan - zonder buit - op de akker zitten. Het is een bakbeest van een vogel, bijna net zo groot als de Buizerd die iets verderop op de akker zit. De vogel zit een tijdje op de akker en vliegt dan op en is plotseling in westelijke richting verdwenen.

De komende twee weken zal het misschien hier iets stiller zijn dan normaal. Ik ben voor twee weken op vakantie naar de Azoren. Niet de meest spannende tijd, maar toch is daar nog genoeg te beleven. Veel leuke (Amerikaanse) stelten, eenden en meeuwen... en op Pico zit nog steeds een (heel lastige en onberekenbare) Belted Kingfisher. Als het me lukt ergens online te komen (zeg je dat zo?) en als ik tijd heb dan bericht ik jullie vanaf de Azoren. Stay tuned !

Schön !

Even snel een korte opsomming: meerdere groepen Kraanvogels, een slapende Rode Wouw en warempel ontdekte ik nog een overwinterende Klapekster in de omgeving van Zyfflich. Meer over dit alles is zeer spoedig hier te lezen!

Tolle Beobachtungen

Tijd voor een update met de leukste vogelwaarnemingen van de laatste tijd.

De Klapekster bij Zyfflich blijft de weilanden onveilig maken. Deze vogel is hier nu sinds november aanwezig en ik ben reuze nieuwsgierig hoe lang hij (zij?) hier nog zal blijven overwinteren. Dat zal toch niet heel erg lang meer zijn.

Nadat ik de afgelopen dagen bijna een stijve nek had gekregen van het zoeken naar Kraanvogels was het afgelopen zaterdag raak. Na een bezoek aan het pannenkoekenrestaurant op de Duivelsberg liepen we, samen met ons bezoek uit Wageningen/Bennekom, terug naar huis. Plotseling zag ik nog net een grotere vogel achter een huis verdwijnen. Na een korte sprint was het duidelijk, een eenzame Kraanvogel vloog hard door in noordelijke richting. Kort daarvoor hadden we een poosje op de Duivelsberg, bij het uitkijkpunt gestaan. Van hieruit kijk je over de Duffelt, met in de verte de Rijn en dichterbij Zyfflich. Twee Ooievaars zeilden over. Dit waren zeker niet de vogels uit de omgeving, deze vlogen hard en hoog door. Terwijl wij zo van het uitzicht stonden te genieten viel me een groep langsvliegende Vinken op. Eerst had ik het niet zo door, maar daarna zag ik weer een groep Vinken vliegen en daarna weer een groep en weer en nog een keer een groep. Tot mijn verbazing vloog de een na de andere groep Vinken over. Sommigen volgden de contour van de Duivelsberg maar het grootste deel vloog direct de Duffelt in, in noordelijke richting. We hebben daar misschien niet langer dan een twintig minuten gestaan maar er moeten vele honderden Vinken gevlogen hebben. Deze groepen vlogen hoog en ik kon ze tijdens het terugwandelend naar Zyfflich, (dus op de 'begaande grond') niet meer vinden.

Zondag was het de bedoeling dat ik in de tuin zou gaan werken. Het was heerlijk weer en ik had goede hoop op Kraanvogels (of een eerste Rode Wouw). Het werken was leuk, hoewel ik niet echt opschoot. Ik keek de hele tijd in de blauwe lucht. Dat dit nuttig was bewees een hoog overvliegende Slechtvalk. Daarnaast vlogen er regelmatig groepjes Buizerds over. Toen aan het begin van de middag de lucht betrok was het met de Buizerds direct afgelopen. Ondanks mijn omhoog turen kon ik er geen enkele meer ontdekken.

Maandag was het feest. Vanuit onze voorste kamer kijk je uit over de weilanden met in de vertel het Reichswald en iets dichterbij de Duivelsberg. Ik heb hier standaard een telescoop staan, onder het motto 'je weet het maar nooit'. Ik was rond half vijf even naar de kamer gelopen om te kijken of ik ergens Kraanvogels zou kunnen ontdekken. Deze ontdekte ik niet, maar ik zag wel twee roofvogels die laag boven de weilanden vlogen, vlak voor ons huis. Een van deze vogels maakte een rondje en dat toverde een lach op mijn gezicht: Rode Wouw. De eerste van dit jaar en niet eentje, het bleken er twee te zijn!  De vogels schuimden de weilanden af en gingen daarbij af en toe zitten. Ik kon ze lange tijd bekijken totdat ze heel langzaam in westelijke richting uit beeld vlogen. De Rode-Wouw-kop is eraf, zal me benieuwen waar de teller aan het einde van het jaar op zal staan.

De afgelopen twee dagen zat ik weer eens in Sleeswijk-Holstein voor ons onderzoek aan de Kleine Zwanen. De heenreis naar het noorden leverde twee mooie groepen Kranen en een Rode Wouw op. Deze vlogen boven de autobahn tussen Bremen en Hamburg. Daarnaast bleken bij een grote groep Kleintjes (met een handvol Wilde Zwanen) een groepje van 13 Kraanvogels te staan. Hoeveel Kraanvogels je ook in je leven mag zien, genoeg zal je er nooit van krijgen!