Ondanks al de regen van maandag besloot ik, toen het iets opklaarde, toch nog even naar buiten te gaan. Hoewel ik er niet veel van verwachte werd het toch nog leuk. Langs een klein weggetje, dwars door de weilanden, kwam ik een grote groep Roodborsttapuiten tegen. De vogels zaten overal om me heen; veel op paaltjes, in struiken, in het lange gras en vlogen de hele tijd druk heen en weer. Omdat ze zo beweeglijk waren was het moeilijk voor me het exacte aantal te bepalen. Na veel getel kwam ik uit op 15 vogels, maar het zijn er misschien wel meer geweest. Heel erg leuk waren de drie Paapjes die ook deel uit maakten van deze groep. Voor mijn gevoel is begin augustus erg vroeg en of dit nu broedvogels zijn uit Nederland of Duitsland, wie zal het zeggen. Ook de grote groep Robotaps (of is het Robotap’s ?) is opvallend, zoiets heb ik de afgelopen maanden niet gezien, ik kwam tot nu toe alleen maar kleine groepjes van hooguit 4-5 vogels tegen.
Voor de rest was het leuk met insecten. Voor de vierde keer dit jaar vloog er (heel kort) een Koninginnenpage door de tuin. En ik vond twee vrouwtjes Tijgerspinnen in het lange gras. Deze soort komt voor op plekken met veel sprinkhanen en laten wij die nu veel in onze tuin hebben. Het blijft toch een bizarre spin. Stel je voor, na de paring laat het mannetje een van zijn twee balletjes achter bij het vrouwtje. Hiermee voorkomt hij dat een ander mannetje met het vrouwtje kan paren. In principe kan het mannetje twee keer paren (yep, twee balletjes!) maar bijna altijd eet het vrouwtje het mannetje op na de paring. Dit is natuurlijk bijzonder interessant uit evolutionair oogpunt: is het gedrag van het mannetje een reactie op het kannibalisme van het vrouwtje of is het kannibalisme een vrouwelijke strategie tegen de mannelijke ‘monopolisatie’ via het verstoppen van de vrouwelijke genitaliën? Ik kom er voorlopig nog niet uit, wie het weet mag het me vertellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten