De cursus begon op vrijdag om 2 uur met het voorstellen van onze cursusleider, de heer Buschmann. Al meer dan 40 jaar bioloog en dat duidelijk van de oude stempel. Tot mijn grote verbazing stond er een overhead projector waar onze cursusleider de ene na de andere folie op legde. De uitleg was gedegen, maar wel een beetje achterhaald. Zo werden gegevens uit 1997 getoond, terwijl al lang vele nieuwere gegevens voorhanden zijn. 'Maar dat zoekt u zelf maar uit, ik doe niet aan het internet', verklaarde de heer Buschmann. Het was mij niet duidelijk of onze cursusleider nu Dr, Prof of Drs was, maar ik noemde hem in gedachten al snel professor dokter Buschmann. Eigenlijk was de hele cursus bijzonder formeel, iedereen werd consequent met u aangesproken en niemand haalde het in zijn of haar hoofd onze cursusleider te tutoyeren. Aan het einde van elke cursusdeel klopte mijn medecursisten met de knokkels op de tafel, een soort van applaudisseren dat ik nog niet eerder heb mogen meemaken. Na een korte maar gedegen inleiding gingen we al snel het veld in en werden in een rap tempo de ene na de andere sprinkhaan gevangen met de klescher (Duits voor het vangnet).
Aan het einde van de middag was er een overheerlijk warme maaltijd en daarna mochten we weer terug naar het leslokaal. Iedereen kreeg een sprinkhaan die in alcohol geconserveerd was en mocht die gaan determineren met behulp van een binoculair en een determinatiesleutel. Heerlijk pietepeuterig werk en dan ook nog in het Duits. Wat te denken van begrippen als Hinterschenkel, Fuhlerglieder en Seitenkielen. Probeer die maar eens te vinden bij een sprinkhaan! En toch lukte mij dat wonderwel en zo determineerde ik mijn eerste, niet levende sprinkhaan ooit. Natuurlijk was er 's avonds, toen de les was afgelopen, bier en werd het nog flink laat.
De volgende dag volgde nog meer theorie en 's morgens en 's middag zochten we nog sprinkhanen in verschillende uithoeken van het natuurgebied. Ik vond het wel vermakelijk, de hele tijd met je netje rondlopen en dan sprinkhanen vangen. Herr Buschmann vertoonde 's avonds dia's van heel veel verschillende sprinkhaansoorten en liet met behulp van een CD zingende sprinkhanen horen. En daarna was er weer bier en werd het weer zeer gezellig en heel erg laat. Mijn medecursisten bestond uit een bijzonder divers gezelschap: biologie studentes, een huisvrouw met kind en een paar medewerkers van ecologische adviesbureaus. Een leuk gezelschap en mij werd het al snel duidelijk, met het determineren van sprinkhanen maak je vrienden. Iedereen was bijzonder aardig en het was leuk met de verschillende deelnemers te kletsen en ervaringen uit te delen. Niemand vond het overigens vreemd dat er een Nederlandse vogelaar op een Duitse Heuschrecken cursus was afgekomen. Er gebeuren vreemdere dingen, hier kijkt een gemiddelde Duitse sprinkhaanliefhebber blijkbaar niet van op.
Zondag is er dan nog een korte excursie naar een bos waar heel erg veel Boskrekels voorkomen. Daarna toonde de heer Buschmann nog (inter)nationale sprinkhanen-literatuur en dan is het cursus weekend zo tegen half twee ten einde. Was de cursus nu de moeite waard en ben je nu een sprinkhaan kenner geworden? Dit vraagt u zich nu misschien af. Om met het eerste te beginnen, de cursus was zeker de moeite waard, vooral de excentrieke heer Buschmann en de manier waarop hij ons les gaf. Een sprinkhaankenner ben ik niet geworden maar ik weet er nu wel iets meer van af. En het lukt me nu zeker een sprinkhaan met behulp van een determinatiesleutel en een binoculair te determineren. Niet dat je dat nu vaak zal doen, het lijkt mij leuk soorten te herkennen in het veld. En of ik dat nu zo goed kan en geleerd heb? De toekomst zal het leren, ik zal zeker zo nu en dan iets meer aandacht geven aan het getrjirp om me heen.
Op de valreep nog even wat vogelnieuws: de jonge Grauwe Klauwier is op maandagavond nog steeds aanwezig op zijn ondertussen vaste stek en in de Kleyen was een juveniele Blauwe Kiekendief druk aan het jagen op muizen. Met niet heel veel succes overigens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten